20 Mart 2016 Pazar

Şehir ve İnsan

Şehir ve İnsan

İleri teknoloji, modernite, küreselleşme, teknolojik hayat derken insanoğlu değişimleri hızlı bir şekilde yaşıyor. Gerek insanların şehirleri şekillendirmesi gerekse de şehirlerin insanları şekillendirdiği girift hali toplumlar her aşamada yaşıyor. Şehirler tarih ve kültür aktarımı da yaparlar, yapmalıdırlar. Başka bir değişle şehir, kültürü, medeniyeti ve tarihi yansıttığı kadar şehirdir diyebiliriz. Köyün doğallığı ve bakirliğin yanında şehirlerin daha çok zenginliği, kültürü olmalıdır. Şehirli olma ve şehre karşı aidiyet hissi duyma kavramları bu bağlamda daha çok önem arz ediyor. Şehirler bir nevi milletlerin boy aynasıdır.  

Şehirlerin tarihi miraslarına sahip çıkma, koruma ve yaşatma kültürünü her daim canlı tutmak gerekiyor. Şehirlerin dönüşümünü geçmişle gelecek arasında bir köprü zihniyeti ile inşa etmek lazım. Yüz yıllar sonrasında bizlerden bir şeyler kalması adına üst kalitede değerler bırakmamız gerekiyor. Şehirlerin kendine özgü değerlerini daha da zenginleştirerek gelecek nesillere aktarmamız bu noktada önem arz ediyor.

Tekâmül, ilerleme, zenginleşme, rahatlık ve iyi bir yaşam istikametinde sergilenen çabalar her zaman yaşamın içerisinde yer buluyor. İnsanın değişimlere karşı geliştirdiği uyumu, değişimdeki kıvraklığı, kabullenme yeteneği birçok yeniliğin kapısını aralıyor çoğu zaman. Bu perspektif şehirleşme ile vücut buluyor. Doğa ile iç içe, yalnızlığını doya doya yaşama hevesinde olan insanoğlu tam tersi istikamette, şehirlerdeki kalabalık alanlarda yaşama devam ediyor. Sosyalliğini çok çeşitli boyutlarda yaşama isteği kalabalıklaşmayı beraberinde getiriyor. Sinemasına, alışverişlerine, etkinliklerine ve daha birçok faaliyete şehirde kavuşuyor insan. Eğitim, sağlık gibi alanlardan daha fazla hizmet alma çabası şehirlere olan ilgiyi artırıyor. Yaşanan bu koşturmacalar devam eden alışkanlıkları da beraberinde getiriyor. İstanbul da uzun yıllar yaşamış olan bir insanın İstanbul’dan kopamaması dikkat çekici bir örnek olarak karşımıza çıkıyor. Çocuklar, torunlar derken bu bağ insanları zorunlu kılıyor. Bu bağlamda hayatın gidişatını daha çok yeni nesiller belirliyor.  

Yabancılaşma sorunsalını kıvrak zekâsıyla ve yöntemleriyle aşmaya çalışan insan, Avrupa’nın metropol başkentlerinde köy derneği kurarak büyük bir şehir içerisinde kendi dünyasını yaşayabiliyor. Doğada ki etki tepki kuvvetlerinin kurulduğu dengeye benzer bir denge hali görülüyor. Belki kasırganın önünde bir esinti gibi kalıyor ama esintilerin birleşerek bir kasırga olabilme şansı her zaman vardır. Denizden uzak tarımsal topraklar nasıl ki bir dönem erkek evlatlarına, deniz tarafındaki verimsiz alanlar kızlara verilirdi. Gün geldi o beğenilmeyip kız çocuklarına dolayısıyla damatlara verilen alanlar turizmin getirileriyle daha kıymetli hale geldi.  Aynen bu örnekte ki gibi hayat çoğu zaman oyunlarını oynuyor biz insanlara. Para, rant ve sonucunda rahatlık tek başına avantajlarıyla çalmıyor şehirlerin kaderini. Kirli hava, gdo’lu besinler, trafik, temiz olmayan su gibi çokça sorunu da beraberinde getiriyor. Her ne kadar son yıllarda şehirlerimizin altyapı, içecek su, havasına yönelik ciddi manada iyileştirme çabalarına rağmen bir yerde tabiat kendini yenileyemiyor. İster istemez çaresiz haller de baş gösterebiliyor.

Şehirde evlerin içinde ve balkonunda teknolojiyi kullanarak bir hayatı harcamak insanoğluna ne kadar özgürlük sağlar? Bu durumun iyi irdelenmesi gerekiyor aslında. Dünyanın güzelliklerini içine sindirerek, tabiri caizse doya doya yaşama olgusunu ve özgürlüğünü şehirlerimizde nasıl yaygınlaştırabileceğiz? Şehirler yıkılıp yeniden mi inşa edilecek? Yoksa daha kötüye mi gidiş olacak?

Ne kadarda değişim, yenilik yaşansa da, insanların fizyolojik ihtiyaçları ve dünyanın geçicilik gerçeği değişmiyor. Çocuk ve genç yaşlarda teknolojiyi çok iyi kullanan bireyler, yaşları ilerledikçe teknolojinin gerisinde kalmaya başlıyorlar. Bu durum bir yerde denge görevi üstleniyor. Bir yerde insanoğlu bir nevi kendini frenliyor. Mola ve sindirme halini yaşıyor toplumlar bu aralarda.

Değişimin önünde durmak çok zor. Mahalle bakkallarının kapanıp marketlere dönüşmesine engel olamayabiliriz ama mahalledeki marketlerde de çalışabiliriz. Çocuklarımız çalışır ekmeğini kazanabilir bu küçük işyerlerinde. Önemli olan değişim sonundaki yaşantıyı naifleştirebilmektir. Site önlerinde çocuklar çok güzel oyunlar oynayabilirler. Şehirlerdeki kültür evleri, kütüphaneler, sosyal alanlar vs. nesillerin daha bilinçli daha bilgili daha güzel yaşamasına vasıta olabilir. Kadın elinin değdiği şehirlerdeki hayat alanlarında güzeli, kaliteyi, zarafeti inşa etmek ve yaşatmak şehirlerin kimliğine artı değerler katacağına inanıyorum.

Şehirler büyük medeniyetlere mekân olmuştur tarih boyunca. İnsanların elinde bir zamanların büyülü şehri Bağdat’ın olduğu gibi. Yine aynı insanoğlunun elindeki günümüzdeki Bağdat şehri ise savaşların, ölümlerin, zulümlerin yaşatıldığı yerlere de dönüştürülebiliyor ne yazık ki.

Şehirleri kuran erkin felsefe bilmesi, mana yönünün ve estetik yönünün üst düzey gelişmiş olması gerekiyor. Şehirlere sadece mimari çerçeveden bakmamak gerekiyor. Şehirlerin kadim kültürlerinin, ruhunun olması da gerekiyor aynı zamanda. Bu anlamda bir eleştirim oluyor ister istemez. Daha çok hatırlansın ölüm diye mezarları gözünün önüne yapmış ecdat. Bizler bunun anlamını kaybederek mezarlıkları dışarıya alınmasını izliyoruz. İşte bunu anlamaya çalışıyorum. Böyle yaparak şehirleri yaşayan ölülerle doldurduğumuzu bilmiyoruz.

Velhasıl, insanlar varsa şehirler var. İnsanlar varsa güzelliklerde olsun ister gönül. Güzelliklerde çirkinliklerde biz insanoğlunun elindedir. Özlenilen, istenilen bir şehri anlatan bir şiirimle yazımı sonlandırmak istiyorum. Sağlıcakla kalınız.

Şehriyar

ateşe su taşıyıp Mekke’ye yol alırken
rüyalardan önce görülmeli bu şehir 

sızlayan mürekkebe derman bulup
kalem tutturmayı iyi bilir bu şehir

düşmana karşı en keskin balta olup
nice uykudan geri koymalı bu şehir

adına koçlar gönderilir İbrahimlere
kaç put kırdırır burçlarında bu şehir

şehirlerin rüyaları boz bulanıkken hala
Kudüs gibi mücevher olmalı bu şehir

meşkle yoğrulup sonsuzluğa susamışken
ne mutlu ki, aşk yolunda bu şehir
……
şehirliyiz evet, manada altını, yakutu
gerçekte şehriyar kalmalı bu şehir

İlkay Coşkun
İrade Gazetesi, 23 Mart 2016-Yazı No: 92
İrade Gazetesi-Şehir ve İnsan-İlkay Coşkun-23.03.2016

17 Mart 2016 Perşembe

Şair ve Yazar İlkay Coşkun - Bizim Sivas

ŞEHRİMİZİN KÜLTÜR DEĞERLERİ- ŞAİR  VE YAZAR İLKAY COŞKUN

1971 doğumlu şair yazar İlkay coşkun, ilk eserlerini şiir alanında verdiği için daha çok şair olarak bilinir. “Yüreğimden Süzülen Nağmeler”, “Düş Yolcusu” ve “Bilonsa” isimlerinde üç şiir kitabı vardır.  Baskıya hazır, deneme, aforizma ve şiir kitapları mevcuttur. Şiirlerinde daha çok toplumsal konulara ağırlık verir. Şiirlerinde duyguyu ve imgeyi önceler. Tamamen duygudan arındırılmış şiirlerden haz almaz. Şiirlerinde kıyıda kenarda kalmış az kullanılan kelimelere de yer verir. Gelenekten gelen bağını kuvvetlendirme çabasındadır. Teknoroman/tik, Göğrafya, Bilonsa, Karmate, Giz Sancısı, Sen/Sizliklerim, Yarına Epilog, Ayar/Sızım ilginç şiir örneklerindendir. Azda olsa hece şiiri yazmasına rağmen daha çok serbest tarzda şiirlerini kaleme alır. Görsel ve deneysel şiir olarak adlandırılan şiirleri de mevcuttur.

Şiirde bilgi birikiminin önemine inanan şair aynı zamanda yeniliklerin de peşindedir. Şiirde çeşitliliğe önem verir. Çok okuma az yazma felsefesiyle hareket eder. ”Şair, şiirin bir ucunu her zaman açık bırakabilmelidir” düşüncesiyle o açık uçtan her okuru şiiri farklı coğrafyalara, farklı mekânlara, farklı ufuklara, farklı rüyalara taşıyabilmeyi hedefler şair. İlkay Coşkun şiiri, kimliksiz düşlere vurulan gölgeler olarak betimler.  Başka bir tespitinde, “Yazar ve şairler ne kadar aksini iddia etseler de yazmak biraz da akıl verme ve birikmiş olan aklı dağıtma işidir” sözüdür. Kendini özeleştiriden de eksik kalmaz şair, bir sözünde şöyle eleştirir şairliğini: “ Şair biraz / çocuk haytalığı üzerinde âşık biraz / göğü tırmalayan güvercin kostak biraz / anlamak zor iş, deli biraz”

Şiir dostu şair Yusuf Bal şu şekilde tanımlar İlkay Coşkun’un şiirlerini;

“İlkay Coşkun kendi şiir tarzını, şiir dilini oluşturmuş bir şair. Şiirde şair kimliği yol almaya devam etmekte. Şiirde geldiği nokta ile yetinmeyen, kendini tekrarlamayıp, şiire sürekli yeni pencereler aralamaya çalışan şairleri hep takdir etmişimdir. İlkay Coşkun yazdıklarıyla şiire pencere açmakla kalmamakta, kimi şiirleriyle duvarı yıkmaktadır.”

Ulusal ve yerel birçok dergide şiir ve yazıları yayınlanmaktadır. Birçok kitapta şiirleri ve yazıları yer almıştır. Yerel bir gazetede haftalık yazılar yazmaktadır. Aynı zamanda yerel bir radyoda “İlkay Coşkun’la Edebi Sohbetler” isminde radyo programı hazırlayıp sunmaktadır.

İnsanoğlunun doğumunu, hayatını ve ölümünü imlediği, konu aldığı İlkay Bey’in görsel bir şiiri ile yazımı sonlandırmak istiyorum.

Refik Kutlu / 17 Mart 2016 / Bizim Sivas Gazetesi
Bizim Sivas - İlkay Coşkun - 17 Mart 2016 - Refik Kutlu


 
 

15 Mart 2016 Salı

Ateş Çemberi

Ateş Çemberi

büyük zannedilen
küçük menfaatleri
öne sürerek
büyük savaşlara girmek
eğer cehaletten değilse
mecburiyettendir

Merhaba dostlar.

Gezi Parkı eylemlerinden bu tarafa ülkemizde oynanan oyunlar tüm sıcaklığıyla devam ediyor maalesef. Egemen güçlerin terör örgütleri kanalıyla özellikle Müslüman ülkeler üzerinde oynanan oyunların en önemli ayağı ülkemiz üzerinde devam ediyor. Dışarıdan dizayn edilen akademisyenler, medya, cemaat ayağıyla bu savaş devam ediyor maalesef.

Terör adres tanımıyor. Ölümler arasında ayırım yapmıyor. Ankara’da ki son üç terör saldırılarında canımız fazlasıyla yandı. Özellikle teröre kurban verdiğimiz gençleri gördükçe durumun vahametini daha çok yaşıyoruz. Bu saldırıların temelinde şehir savaşlarını kaybeden ve belli kesimlere değil de topluma korku salmak amacıyla can havliyle yapılan aciz bir terör olayı olarak görmek gerekir. Ne yazık ki ülkemizde hala bu terörü savunanlar ve terörü masum gösterme çabaları içerisinde olan vatan hainleri var. Tarihte bunların örneklerini bu millet çok gördü. Kendilerini kültürlü, aydın, ülkenin aynası sayılan sanatçı kategorisine koyuyorlar ama birçokları Türkiye tarihini hiç okumayan, geçmişi gözden kaçırmış sözde kültürlüler. İşte onlar böyle aydınlar, sanatçı müsveddeleri. Allah ıslah etsin ne diyelim. Ülkemiz zor günler yaşıyor ama sonu iyi olacak Allah'ın izniyle. Yüzde bir oranında bile yer bulamayan insanların sesi şimdiye kadar çok çıkıyordu. Şimdi de zorda kaldıklarından mıdır bilinmez, geri planda kalıp fazlaca renk vermeyenler de avazları çıktığı kadar bağırdıklarından fazla var zannediliyorlar ama boşa çırpınıyorlar. Dokuz birden her zaman büyüktür.

Gerilla annesi olmak istiyorum” diyen sözde sanatçı çıktı geçen günlerde karşımıza. Kinini, nefretini bu millete bu cümlelerle kustu aklı sıra. Önümüze gelenin ne olduğuna, kaç gram aklı olduğuna bakmadan meşhur edersek olacağı budur. Aydınıyla, sinemacısıyla, televizyoncusuyla türkücüsüyle, komedyeniyle bir avuç azınlık ihanetlikleriyle, densizlikleriyle çıkıyorlar piyasaya. Bu millet bunları hak ettikleri yere mutlaka oturtacaktır hiç şüpheleri olmasın. İnsanımızın çoğunluğu birlik ve beraberlik üzerine hareket etmesi umutlarımızı her zaman canlı tutuyor.

Dünyada dengeler bir bir değişirken bunun gerisinde kalmama noktasında bir dış siyaset sergileyen devlet politikamız birçoklarının işine gelmemektedir. Coğrafyasında sağlam duruş sergileyen ve birçok oldubittiye gelmeyeceğini açık bir dille dile getiren dış politikamız, yıllar boyu özlediğimiz bir duruş sergiliyor. Birileri de öyle bir duruşa müsaade etmeyeceklerinin sinyallerini vermeye çalışıyorlar. İslam ordusunun kurulması, Müslüman ülkelerin bir uyanışı olarak gördükleri için var güçleriyle terörü destekliyorlar. Asla geri adım atmamamız bu noktada çok önemli. 

Bir süre önce, Suriye diktatörünün yanında yer alarak Orta Doğu’da güç gösterisi yapan Rusya yönetimi geri adım atarak askerlerini geri çekme kararı aldı biliyorsunuz ki. Bu kararın asıl nedeni Rusya'nın eski gücünden yoksunluğu yatıyor. Bu bölgede Amerika kadar güçlüyüm mesajını vermek istiyor ama kendi de bu söylediğine inanmıyor.  Bu geri adımın ardında ki gerçek Ukrayna ile yaşadığı problem ve ekonomisinde ki çöküştür. Gördük ki Rusya iki işi aynı anda götüremeyecek kadar aciz bir güç.

Her türlü zorluklara, teröre rağmen ülkemizde ki kalkınma, büyüme devam ediyor. Yavuz Sultan Selim köprüsünde sona gelindi. Boru hatları projeleri, hızlı tren projeleri gibi birçok proje hiç aksamadan devam ediyor. Müstemleke mantık bu güzel gelişmelerden rahatsız oluyor. Sıkıntılarımızın çoğunluğunda ki gerçek sebeplerin içinde bu ilerleyişimizden duyulan rahatsızlıklardır.

Ülkemizin, yaşadığımız şehirlerin, mahallelerimizin güvenliğinin ne kadar önemli, ne kadar değerli olduğunu görmemiz gerekiyor. Vatanımızın her köşesinde can güvenliğinin sağlanması adına devletimiz başta olmak üzere hepimizin görevleri var. Terörü timsah gözyaşlarıyla kınayan egemen devletleri, egemen güçleri iyi etüt etmemiz gerekiyor. Taşeron terör örgütlerinden çok arka planda savaşan azmettirici güçleri iyi tahlil etmemiz ve bunlara yönelik akıllı adımlar atmamız gerekiyor. Ülke olarak sadece savunma cephesinde durmayıp bulunduğumuz coğrafya da belirleyici olmalıyız. Egemen güçler terör kozunu kullanmaya ne kadar devam edecekler bilinmez ama biz diplomasi kanallarını sonuna kadar kullanarak aklıselimi elden bırakmayıp Müslüman daireyi genişletmemiz gerekiyor.

Ülkemizde, reddi miras düşüncesinde olan bir güruh var maalesef. Bu güruh gerek Osmanlı'nın mirasını, gerek Müslüman Anadolu'nun mirasının değerini, anlamını göremiyorlar. Uydurma devrim hayalperestlikleriyle, özgürlük safsatalarıyla güzel ülkemizi karmaşaya sürüklüyorlar. Destekte görüyorlar maalesef. Başka bir cenahta terörü hem istemediğini dile getiren ve terör sonrasında da nemalanmanın hesaplarını yapan çevreler. Bunlara da “Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu“ diyesi geliyor insanın.

Son üç yüz yıldır hep savunmada kaldık ne yazık ki. Belirleyici olmanın  ötesinde gündemi belirlenen durumundaydık. Güçsüzlük zamanlarımızı bırakın, gücümüz kadar dahi olamadık. Az doğup çok ölen gibiydik. Son yüzyılda biz Müslümanlar biz Türkler aydınlanma ve batılılaşma safsatası yerine cehaleti yok etme ve birlik olma ülküsünde hareket etseydik çok daha iyi konumda olurduk hiç şüphesiz. Neyse ki Allah'tan bu sıkıntılar geçmeye başladı.

İnsanımız her türlü olumsuzluklara karşın sabırlıdır, âlicenaptır. İnsanımız kişilerden ziyade daha çok devlete ve vatana dua eder. Vatanımızın bölünmemesi için koruyucu en önemli panzehir kuvvetidir bu.

Sağlıcakla kalınız.


İlkay Coşkun
İrade Gazetesi / 17 Mart 2016 - Yazı No: 91
İrade Gazetesi-Ateş Çemberi-İlkay Coşkun-17.03.2016 
 

12 Mart 2016 Cumartesi

Sivas’ın Öz Değeri Kul Mehmet


Merhaba sevgili dostlar. 

Sivas’ın öz değerleri yazı dizime bu hafta 1949 yılı doğumlu emekli öğretmen Şair Kul Mehmet mahlaslı Mehmet Anulur Bey’e yer vermek istiyorum.

Yaklaşık on yıldır tanıma fırsatı bulduğum Mehmet hocam özenli, detaylı konuşmalarıyla dikkatimi çekti. Öğretmen olmasının verdiği konular hakkında ki izahatları, ayrıntılara dikkat çekme yönleri beni etkilemiştir. Sivas tarihi başta olmak üzere, halk edebiyatı, folklor, şehir kültürü gibi alanlarda sahip olduğu bilgi birikimini, bildiklerini karşıdakine iletmedeki duyduğu heyecanı gözlemlememek mümkün değil.  Hikmet yüklü kıssalar ve efsaneler dilinden eksik olmaz. Anlatımındaki naiflik dinleyeni alır uzaklara götürür adeta. Vatanını namusu kadar kutsal sayar ve Türklüğü ile şeref duymaktadır. Dini konularda, milli konularda ve kültür konularında duyarlı yaklaşımı tam bir Anadolu insanı çizgisindedir. “Kul” mahlası bu anlamda tam yerini bulmuştur. Dini konularda yazdığı şiirlerinde, iman, takva, itikat, tevekkül ve dua konularını önceler satırlarında.

1965 yılında şiirlerini kaleme almaya başlayan ozanımızın ilk şiirleri serbest tarz şiirlerdir ama daha sonraları hece şiirleri ve ozanlık yönü ön plana çıkmıştır. Çok küçük yaşlarda saz çalmaya da başlayan ozanımızın kendisine ait ezgileri mevcuttur. Sazını sırdaş olarak görür ozanımız ve elinden bırakmaz. Sazıyla yarenliğini ilerletir. Güzelleme, kavuştaklı türkü, mani, mahlasname, şairname, ninni, tekerleme, lebdeğmez, uzun hava vb. örneklerini vermiştir. Herhangi bir ustası ve çırağı yoktur. Âşıklık geleneğinden gelen birçok şiir türünden şiirleri mevcuttur. Elifname, Mahlasname, Ramazanname, Aşıkname, Vasiyetname gibi farklı şiir türlerinde de birçok şiir yazmıştır. Şiirlerinde konu, tema çok çeşitlidir. Sivas hıngeli üzerine yazmış olduğu şiiri dikkat çeken bir örnek. Kul Mehmet şiirlerinde akıcı üslubu vardır. Şiirlerini okurken hece şiirinin akıcı üslubunu, ahengini, uyumunu üst seviyelerde görürsünüz. Öğretmen hassasiyetiyle örer mısralarını. Didaktik öğeler okur ve dinleyenler için hep faydalı şeylerdir. Sıratı müstakim çizgisini işaret eder hep. Ozan mısralarını dizerken ağdalı, süslü ifadelere çok yer vermez. Demek istediklerini dolambaçlı yollardan değil de direk söylemesi şairimizin öne çıkan özelliklerinin başında geliyor.  

Turnalar kitabındaki değişleri, şiirleri, tahlilleri, izahatları, biyografisi derin ve uzun anlatımıyla okura mümbit bir Sivas sevdalısı portresi çizer. Turnalar’dan sonra yayına hazırladığı Sivas halaylarını, düğün geleneklerini, folklorunu ele aldığı kitap yakında raflardaki yerini alacak inşallah. Sivas Valiliğinin katkılarıyla çıkması beklenen kitap dörtyüz sayfanın üzerinde dolu dolu bir eser.  

“Gözyaşı dökülmeden büyük işler başarılamaz” Bir Arap atasözünde denildiği gibi sıkıntılar, acılar, gurbet ve özlemler gerçek şiirleri yazdırır ozana. Yaşamadığını, hissetmediğini yazmadığını üstüne basa basa vurgulayan ozanımız, halk ozanı olma kimliğini verdiği eserleriyle ve yazdığı hece şiirleriyle kanıtlamış ve Sivas halk ozanları içerisinde müstesna yerini almıştır. Yazdığı şiirleriyle poetikasını oluşturmuş bir ozandır. Kul Mehmet şiirini bu bağlamda tanımak zor değildir. Sağlık sorunları da yaşayan ozanımız Allah inancının verdiği güçle sabırla yaşama tutunur. Tevekkülüne sımsıkı sarılır. Allah sağlıklı, hayırlı uzun ömür versin. Güzel bir Kul Mehmet Şiiriyle yazımı sonlandırmak istiyorum izninizle.

Kalın sağlıcakla.

ELİFNAME

Elif, elif diye söktüm Kur'an
Be, Bismillâh Bâri Hûda, Ya Rabbi
Te, Teyemmüm, gusül mümin imanı
Se, Sen'den etme cûda Ya Rabbi

Cim, Cemaat olup durdum kıyama
Ha, Hadisler mürşit yolu sorana
Hı, Hıfzetmezsen de sarıl Kur'ana
Dal, Deryanda damla su da Ya Rabbi

Zel, Zemin hazırla yüce divana
Rı, Rıdvanda kavuşulur Rahmana
Ze, Zemzemden nasip eyle bana da
Sin, Sinimi rahmet yuda Ya Rabbi

Şın, Şeytana verme kemlik fırsatı
Sat, Say'ımla nasip eyle tavafı
Dat, Dara düşürür kulu zaafı
Tı, Tı teber kervanım bu'da Ya Rabbi

Zı, Zındıklar nasıl bakarlar sana?
Ayın, Aylar yıllar imtihan bana
Gayın, Gayretimde arıda mana
Fe, Fesat olmasın şu'da Ya Rabbi

Gaf, Gafa düşer her âdemoğlu
Kef, Keffarettir, Hatamsa dolu
Lâm, Lâ ilâhe İllallah tevhidin yolu
Mim, Muhammed aşkına o da Ya Rabbi

Nun, Nurunla âlemlerin nurlanır
Vav, Vuslatkârlar'da aşka boyanır
He, Her demim Hak'ka dayanır
Lamelif, Lada mümin uyanır
Ye, yetmez mi cennetin koda Ya Rabbi

İlkay Coşkun

İrade Gazetesi, 16 Mart 2016-Yazı No: 90
İrade Gazetesi-Kul Mehmet Hakkında-İlkay Coşkun-16.03.2016
 

6 Mart 2016 Pazar

Haçlı Seferleri

Haçlı Seferleri

Yirminci yüzyılın başından itibaren, Avrupa ve Amerika başta olmak üzere gayri Müslim ülkeler, sanayi devrimini daha önce yapma, daha iyi organize olma, birçok teknolojik alanda öncülük etme gibi avantajlarından dolayı Müslüman âleminin en azından ekonomik ve siyasi olarak önüne geçtiler. Bu sonuç cazibeliklerini artırdı ve dünyayı yönetme ve baş aktör olma konumuna yükseltti. Aynı zamanda bu egemen güçler sömürgecilik anlayışlarını, politikalarını da kullanarak dünya üzerinde ki hâkimiyetlerini kuvvetlendirdiler.

Müslüman ülkelerin bu süreçlerde ciddi zaafları oldu. Osmanlı İmparatorluğunun gerileme süreciyle birlikte takip edilen değil takip eden, özenilen değil özenti duyan hali görülmeye başlandı. Müslüman ülkeler, Müslüman olma şuurlarının yanında millet olma şuurlarını tam olarak ülkelerinde hâkim kılamadılar. Hala bu sıkıntıları yaşıyoruz. Bunda daha çok, ülke haritalarının masa başlarında çizilmiş olması yatmaktadır.

Ülkemizde hala milli meselelerde çok parçalı olmamız hatta milliliği tam olarak sağlayamamamız gibi mevzular önemli bir sorun olarak karşımıza çıkıyor. Millilikten kastım ırkçılık değil kesinlikte. Misakı milli sınırları içerisinde yaşayan bütün insanımızın vatandaşlık, ülküdaşlık mantığı ve yaklaşımını sergileyemeyişidir. Vatan, millet olma şuurumuzdaki aksaklıklardır.

Gayri Müslimler için her şey güllük güneşlik değil tabii. Onlarında türlü türlü sıkıntıları var. Bizi daha çok Müslümanlar ilgilendirdiği için bizler daha çok bu alanla ilgiliyiz. İdmanlı bir sporcunun egzersizi ile idmansız bir sporcunun egzersizi aynı değildir. Aynen bunun gibi, dünya üzerinde, ülkeler arasında dengesiz bir gelir dağılımı da olsa dengeler, roller değişebilir. Mesela doğal afetlere maruz kalan bir ülke ne kadar güçlü olursa olsun, hızla çöküşü yaşayabiliyor. Rol değişimlerinin gerçekleşebilmesi için, Müslüman ülkelerin egemen güçlerin sömürüsünden mümkün mertebe kurtulması, yönetimlerinin millileşmesi, bağımsızlıklarını sağlamaları ve kendi ayaklarının üzerinde durma gayretlerini göstermeleri gerekiyor.

Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği, Nato gibi egemen güçlerin güdümünde olan, sadece egemen güçlere hizmet eden birlikteliklerden Müslüman ülkeler medet ummamalı hatta ve hatta bu birlikteliklerden çıkma, içlerine girmeme gayretlerinde bulunmalıdırlar. Irak savaşında, Suriye savaşında bir kez daha gördük ki, bu yapıların kuyruğuna takılan Müslüman ülkeleri hep kaybediyor. Egemen güçler yüzyılı aşkındır hep aynı oyunları sergiliyorlar bu yüzden.

Müslümanların en büyük handikapları, kurumsal bazda yeterli derecede birlik ve beraberlik içerisinde hareket edememeleridir. Gerek pazarlarını gerekse öz kaynaklarını dünya ile paylaşırken ecnebi ülkelerden haklarını yeterli oranda alamamaktadırlar. Müslüman yurdunda olan savaşlarda Müslümanlar hep kaybeden konumunda olacaklardır. Aklı başında üç-beş Müslüman devlet lideri bu gidişata çok önemli bir sekte vuracaktır. Domino etkisiyle Müslüman ülkelerin kaderleri değişmeye başlayacaktır. Kurulan yardım örgütleri, işbirliği örgütleri, ekonomik ve siyasi örgütler dünya üzerindeki öncelikle Müslümanlar ve bütün insanlar için daha faydalı olacaktır. Savaşlar, siyasi sorunlar, açlık gibi konularda alınacak ciddi tavırlar ile birlikte hareket etme gayretleri birçok problemi hafifletecektir. Müslüman ülkelerinde oluşan katma değerler, büyük firmalar, markalar bile kaderimizi değiştirme yönünde ciddi katkıları olacaktır.

Şu an Müslüman âleminde daha çok sessiz bir çığlık hali var. Bir halife, bir önder beklentisi var. Bir buçuk milyar nüfusuyla, dinamik yapısıyla Müslüman âlemi hala uyanmayı bekliyor. Oysa ateistleşmiş, Romalılaşmış Hıristiyan âleminin yanında daha bakir, daha avantajlı durumda gözüküyor.

Abd ve batı kendileri için güvenlik hatlarını Ortadoğu coğrafyasında konumlandırdıkları bir vakıa ama dünyanın başka coğrafyalarında özellikle gayri Müslim coğrafyalarda savaşların ve kargaşaların çıkmayacağının hiçbir garantisi yok. Böyle bir durumda Orta Doğu üzerinde ki dikkat başka alanlara kolaylıkla kayabilir. Özellikle terörün dünya üzerinde neler yapabileceğine dair öngörüler çok geniş tutulmalıdır. Bir gün silahlar kendilerine dönebilir.

Sezai Karakoç’un “Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine” şiirinde “Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır” mısralarındaki derin anlamı görmek ve inanmak gerekir oysa. Egemen güçlerin o bitmez tükenmez planları, stratejilerini gerçekleştirmek adına Orta Doğuda tekrar düğmeye basıldı. Bunların tedbirleri muhakkak alınmaya başlanacaktır. Başlanmazsa eğer çöküşü düşünmek dahi istemiyorum.

Müslüman ülkeler arasında tabii ki rekabet olacaktır ama Müslümanların bekası için ortak gayretleri, birliktelikleri, ortaklıkları da es geçmemek,  atlamamak gerekir. Milli ve yerel unsurları da kullanarak büyük medeniyetimizi daha üst noktalara taşımamız gerekmektedir. Ekonomi, kültür, din kardeşliği ve medeniyet bağlamında birbirimize karşı sorumluluklarımız var. Yaşanılan bu iç karışıklıklar bizzat Orta Doğudaki menfaatlerine hizmet etmek isteyenlerin çıkardıkları aşikârken, daha etkin neler yapılabilirin üzerinde konuşmak ve ona göre gardımızı almamız gerekir. Ülkemiz için çabalar bu yönde çok şükür fakat sadece bizle bertaraf edilebilecek meseleler değil bunlar. Bunun için daha uyanık olup birlikte hareket etmemiz gerekmektedir. Son yüzyıldır Müslüman ülkeleri aydınlanma ve batılılaşma safsatası yerine cehaleti yok etme, birlik olma ülküsünde hareket etselerdi çok daha iyi konumda olurduk hiç şüphesiz.

İzninizle çok basit bir örnek vermek istiyorum. Yabancı çizgi filmlerle büyüyen bir neslin ferdi olarak, şimdilerde bizim yapımlarımız olan çizgi filmleri gördükçe gurur duyuyorum. Aynen bunun gibi Müslümanlarının her alanda önde olmasını beklemek fazla hayalcilik olur ama çok çeşitli alanlarda önde olabiliriz. En azından birçok alanda kendimize yeter konuma ulaşabiliriz.

En basit haliyle, herkes kendi evinin önünü temizlerse, köyümüz, kasabamız, şehrimiz hatta ülkemiz temiz olur. Oluşan bu sinerji domino etkisi yaparak bütün Müslüman alemine dalga dalga yayılır.  

Sağlıcakla kalınız.


İlkay Coşkun
İrade Gazetesi / 09 Mart 2016 - Yazı No: 89
İrade Gazetesi-Haçlı Seferleri-09.03.2016-İlkay Coşkun
 

28 Şubat 2016 Pazar

Beraberlik ve Birlik

Beraberlik ve Birlik

ABD ve batı bizi her gün
sırtımızdan vursa da
biz yine de
“Araplar bizi arkamızdan vurdu”
deyip durduk tarih boyunca
hep düşmanlarımızla öpüşüp
dost olabileceklerimize
döndük sırtımızı

Merhaba sevgili dostlar.
Bir öz eleştiriyle yazıma başlamak istedim. İnsanoğlu çok değişken olabilen bir varlık. Kendi mayasında bulunan hasletler zaman ve şartlara göre evrilip çok değişken haller alabiliyor. Akıl, fikir ve şuur evrelerinde yol alması gereken insan, menfaatleri doğrultusunda acımasız da olabiliyor. Bunun için vicdanını tatmin edici bahaneleri de hep buluyor.

Bu aralar “ihanet içerisinde olan ne çok insanımız varmış” cümlesini ne çok kurmaktayız. Fikir, görüş, farklı parti ayrışmaları elbette ki olacaktır ama “Benim partim iktidar değilse ülke batsın” gibi bir ruh halinde olanların ruh sağlıklarından şüpheleniyorum.“Benden olmayan bir reisicumhur başta ise her şey kötüdür” gibi çok farklı versiyonlarda ki hastalıklı düşünceler maalesef ki toplumumuzun içerisinde yaşam bulmaktadır.  

Böl parçala, zayıflat ve yönet mantığında olan Amerika ve batı maalesef ki amaçlarına ulaşma yönünde çok yol kat ediyorlar. Toplumlarda ki milliyetçilik damarlarını da kötü emellerine alet ediyorlar. Bu durum nedense çoğu zaman Müslüman âleminin aleyhine oluyor. Dünya üzerinde ki Müslümanlar hep bu oyunun kuşatması altındalar. Dünya üzerinde hangi ülke saf kendi ırkından oluşuyor ki. Başta Amerika onlarca devletçiğe bölünmesi gerekmiyor mu bu mantıkla.

Önce canlı olma sonrasında insan olma ve son olarak ümmet olma birlikteliği gelir. Milliyetçilik daha sonrasında gelir. Türk olmamız önemlidir tabii de daha geniş çerçevede Müslüman olmamız daha da önem arz eder. Eğer Müslüman Türk isek daha anlamlı daha kıymetli, kuvvetli bir durumdur. Karşılaşmalarımda önce selamımızı veririz, devamında da merhabalaşırız. İlki Müslümanlığımızdan, merhabalaşmamızda Türklüğümüzden ve kültürümüzden gelir.

Biz Türkler ve biz Kürtler aynı dine mensubuz ve birlikte kurduk bu ülkeyi. Hiç birimiz diğerimizin yanında azınlık değiliz. Vatanımızın bir bölümünde kargaşanın, savaşın, ölümün üst seviyelere çıktığı günümüzde Allah’tan kuvvetli tek başına bir iktidar partisi var ülkemizde. Ülkemizin zayıf halini kollayan çevremizde o kadar çok aç çakal var ki. Bunları görmemiz farkında olmamız ve daha da önemlisi uyanık olmamız gerekiyor. Bu zamanda biz Müslümanlar, biz Türkler, biz Kürtler daha akıllı olmalıyız.

Olmayacak bir rüya... Diyelim ki Kürtler ayrıldı ve bir ülke kurdular. Ne olacak düşünün bir. Başta Amerika olmak üzere güç müsveddesi gayri Müslim ülkelerinin kuklası, kuyruğu olmayacaklar mı?
Dindar Kürt kardeşim! Doğu ve Güney Doğumuzu büyük Ermenistan’a katma fikrine ne dersiniz?
Vatanımızda yaşayan zengin Kürt kardeşlerimiz nasıl bakarlar bu olaya? Cennet ülkemizde aynı anda dört mevsimi yaşamak varken bir mevsimle yetinme gayretleri neden?
Dünya üzerinde ki bağımsızlıkları hepten ellerinden gitmeyecek mi? Kaynakları, zenginlikleri batılı ülkelere akmayacak mı? Dünya üzerinde iki yüz ülke varsa, iki yüz bir olacak, başka ne değişecek?
Ve bunun gibi onlarca soru ama Müslümanlar daha da güç kaybedecekler dünya üzerin de. Kargaşa hali daha da devam edecek ve bunun gibi birçok sıkıntı ve sorunla karşı karşıya kalınacak.

Ülkemizde, birçok Müslüman topluluk var. Onların da içinden ayrılma talebi olanlar çıkarsa ne olacak? Ben inanıyorum ki bu ülkede yaşayan iş güç, mevki sahibi Kürt vatandaşların hiç biri bu ülkenin bölünmesini istemiyor. Bunun çabasında olanlar apaçık dış güçlerin oynattığı kuklalar. Onlar biz Kürt’üz diyorlar ama arkalarını dönüp kıs kıs gülüyorlar. İşte bunların bu gülmelerini gerçek Kürt kardeşlerimiz tarafından görülmesi bu aşamada önem arz ediyor.

Atamız Osmanlı imparatorluğunu kurdu ise bunu birlik beraberlikle sağladı. Bırakın Müslüman âlemini gayri Müslim topluluklara dahi kucağını açtı. Ey sağduyulu dindar Kürt kardeşlerimiz! bırakın bu bölünme hayallerini. Özellikle sizler destek vermeyiniz bölünmeyi düşleyen düşüncelere.

İnternette çok hoş bir yazı okudum. Şöyle: “ Biz kardeşler olarak seksen metre kare Toki arsası için kavga etmiş, dövüşmüş bir milletin çocuklarıyız, kaldı ki ülkemizin koskoca bir bölümünün kavgasını vermeyelim” türünden bir yazı idi.

Güzel bir karikatür gördüm. Uçurumun kenarında Türk ve Kürt karşı karşıyalar. Kürt, Türk’ün ayağına silah sıkıyor ama bu mermi kendisinin de uçurumdan düşmesine sebep olacağını bilmeyecek kadar zavallı. Yaşananlar çok güzel karikatürize edilmiş değil mi?

Nasıl ki her zemherinin çiğdemlerle, kardelenlerle, nevruzlarla karşılayan bir baharı vardır. Müslüman âleminin çektiği bu zulümlerin, sıkıntıların sonrasında bir bahar olacaktır inşallah. Çetin geçen hamilelik ve doğum sonrası ve ardından gelen güzelliklere benzer güzellikler olacaktır. Bir musibet bin nasihate karşılık gelir ya hani. Bu sıkıntılarımız biz Müslümanlara büyük dersler verir inşallah. Dost edindiklerimizi gözden geçirip gerçek Müslüman dostluklarına ulaşırız inşallah. Saflarımızı sıklaştıralım. Gerçek manada Müslüman ümmeti olalım. Dualarımızın,  gayretimizin bu yönde olması temennisiyle.

Birlik olalım, iri olalım, diri olalım ve sağlıcakla kalalım.


İlkay Coşkun
İrade Gazetesi / 2 Mart 2016 - Yazı No: 88
İrade Gazetesi-Birlik ve Beraberlik-02.03.2016-İlkay Coşkun


 

16 Şubat 2016 Salı

Dağlar mı insan mı engel?

Dağlar mı İnsan mı Engel?

eğerleri berkitilen atların
dağ yollarında rahvanız
acılar kaç odalı
kaç odada biz varız

kızıl elmamız bizim
yüzyıllardır dağlardır
bilmezler ki savaşları
hep atlar kazanır
hızlı koşanlar ancak anlar

Dağlar ne çok şarkıya güfte olmuştur. Gurbet kelimesinin geçtiği cümlelerde dağlar kelimesi kaçınılmaz olmuştur hep. Azametle birlikte uzaklığı da imler dağlar. “bir of çeksem karşı ki dağlar yıkılır”, “dağlar seni delik deşik delerim” “dağlar dağlar kurban olam yol ver gidem” ve daha niceleri dilimize dolanmıştır. Efkârlandığımızda hemen akla düşer dillendiririz.  Dağlar ne çok göç hikâyesine şahitlik etmiştir Anadolu da.

Dağlarla atlar her zaman yan yana anılır olmuştur çoğu zaman. Kıratlar için dağlar yol olmuş, mesken olmuştur tarih boyu.”Kıratımı şu karşıki dağlara sürmeli” diyen Köroğlu misali, dağlar dertle birlikte umut olmuştur. Özellikle göçebe toplumlar için dağlar ayrı bir öneme sahiptir. Toplumları yüzyıllar boyu düşman istilasından korumuştur, gizlemiştir dağlar.

Karlı kış günlerinde karın beyazlığı ile parlayan dağlar veyahut sisin pusun altında kalmış hiç görünmeyen dağlar, insanı ne çok etkiler. Yüzyıllar boyunca ne çok insana ne çok medeniyetlere kucağını açmıştır. Bağrından süzdüğü doğal sularıyla canlıları faydalandırmıştır.

Açık havada Erciyes dağına yolculuk beni her zaman heyecanlandırmıştır. Yaz günlerinde yüz kilometre uzaklıktaki köyümden Erciyes’i seyretmek bana türlü türlü duygular hissettirmiş, birçoklarında kalem kullandırmıştır. Koca bir şehri kollarıyla çevreleyip şehri kendisine yaslandırması orda yaşayanlar için daima güvence olmuştur. Koruyucu ve kollayıcı kişiler için “dağ gibi adam” diye boşuna dememişlerdir.

Tecer Dağının çevresinde birçok köy, oranın rızkını yemeye devam etmektedir. Yağdonduran’dan tırmanışın yazıda bir güzel, kışı da başka bir güzeldir. Kızıl Dağa tırmanış ve aynı şekilde iniş kaç insanı kavuşturmuştur yıllar yılı. Geminbeli ve Karabayır gibi geçitler Allah’ın yarattığı güzelliklere ne çok şahitlik etmiştir. Yanı başımızdaki Yıldız Dağı yıllar boyunca birçok misyonu yerine getirdikten sonra şimdi de kış turizmine hizmet vererek ayrı bir görev üstlenmiştir.

Dağlarıyla ünlü şehirlerimiz vardır. Bu şehirler dağların dibine kuruludur. Bursa gibi Kayseri gibi Amasya gibi Afyon gibi ve daha niceleri. Bunlardan en önemlisi korunaklı olması dolayısıyla birçok şehzadenin eğitim yeri olan Amasya şehrimizdir.

--
* koca dağı vadi zarifçe yarar
tarihi kral mezarları sarar
gözler Ferhat ile Şirin’i arar
şimal yıldızı ol gül şen AMASYA

* zirvesini gizleyen Uludağ
zamana dolan musiki, medrese önlerinden dökülür
yokuş yokuş yolları, kim bilir kaç insanı taşıdı
Nilüfer Mudanya uzun uzadıya Bursa
--
--
Dağ imgesini şiirlerimde daha çok gurbet, hüzün ve acılarla kullandığımın farkına vardım şimdi. Dağ benzetmesini, imgesini kullandığım bazı şiirlerimden bölümler paylaşmak istiyorum izninizle.
--
* aktı kar, paktı kar, yağdı kar
maske üstüne maske, dağdı kar
--
* zirvesine tırmandığım ulu şefkatin
dağ oldu kapısında günahlarım
--
* parıldayan fosfor
seveni sevene taşır
engin ovalar
dik yamaçlı dağlar
sevdaları yâre aşır
--
* ömür azalıyor demem
boşuna değil
kışa hazırlık zamanı
geçelim artık yazı
her aşk can yakıyor
her aşık vuruyor dağa
--
* aynı acıda aynı sancıda
yaramız dağ gibiydi
--
* gelir dağdan su
sudan balık
balıktan umut
umut dağ gibi gelir
--
* bizim dağlarımızdan yayılır taze kekik ve nane kokuları
henüz kabuk bağlamamış yaralar taşırken bağrımızda
--
* karnı acıyan dağların, kamburunu atar sırtından bir bir
en çok da sana güvenir sevdalın, kara gözlerin gülümsesin
--
Dağlar acı yüklüdür hasret yüklüdür ama ilham yüklüdür de. Ve öyle kalsın isteriz. İsteriz ki kötülükleri taşıyan eşkıyaların sığınağı olmasın. Ölümlere gebe olmasın isteriz.

Birlik ve beraberlik içinde, sağlıcakla kalınız.

Bir Dağ, Bin Ah!

kıştan sonra yaz gelir
bahara ayaz gelir
vuslatı bağlar, yayar acıyı
güneş bırakmaz düze, dağlar
buz keser, kavurur bedeni
-
gözyaşlarına sarılır ölüm
çıkmaz yol çaresizliğe
bir dağ gömer yüreğe
yana düşer kol kırılır
-
kahpece uygulanır sinsi plan
soluk bırakmaz nefesimde
cehaleti yaşatırken ağalar
bedduaları eksiltmez zaman
ağlar yaralar

-eşkıyalığın da bir şerefi olmalı-
-
en çaresiz yanlarımdan vurur
nefret tohumu eker yarınıma
savaş meydanlarından saçılır gün/ahım
kendi kitabına da uymaz soysuz eşkıya
…
feryadım yürek dağlar
yetiştirir nefrete bedelleri
avucuma düşürür kor
yanar ellerim

İlkay Coşkun
İrade Gazetesi/ 24 Şubat 2016 - Yazı No: 87
İrade Gazetesi-Dağlar mı Engel-İlkay Coşkun-24.02.2016

12 Şubat 2016 Cuma

Tüketim Çağında AŞK

Tüketim Çağında AŞK

aşkı pazarlıyorlar hep
defalarca şiirlerde, kitaplarda
ve daha bilmem nerelerde
                   
aşkı sadece yaşayanlar biliyor
hüzünlerde, ateşlerde

Merhaba sevgili dostlar

Kitapçı raflarında satışa sunulmuş, kapaklarında bolca aşk kelimesinin geçtiği, aşkı anlattığı için çok satan kitaplar sosyal bir yaraya merhem oluyor mu? İnsanları aşk konusunda eğitiyor mu bilmem ama ciddi bir pazarlama metası oldukları kesin. Başkasının yaşadığı aşklardan, başkasının aşka dair fetvalarından, şiirlerinden bu denli para kazanmayı, pirim yapmayı gayri ahlaki buluyorum. Aşkı anlatan tarihi romanlar, aşkı anlatan hikâyeler, şiirler, metinler kitap evlerinin başköşelerine kurulmuş durumda. Ayrıca çokça satan kişisel gelişim kitapları içerisinde de aşk teması olanları önemli bir yer tutmaktadır.

Kimi toplumlar kimi insanlar yaşantılarıyla destanlaşırlar, kimileri de yaşanmış destanları yazarlar. Leyla ile Mecnun, Aslı ile Kerem, Ferhat ile Şirin ve nicelerinden sonra aşkı yazan ve pazarlayan olduk. Efsanelerin, yaşanmış aşk hikâyelerin yazılı metinler üzerinden nesiller boyu aktarılmasına karşı değilim. Buna kim karşı olabilir ki. Hz Mevlana’nın Mesnevisinde geçen aşk ve sevgi metinlerini alarak bunlardan yüz binler satıp isim yapmak ve büyük paralar kazanma işini anlayamıyorum. Mesnevinin tercümesini ve şerhini yapan, ömrünü bu işe adamış olan merhum Abdülbaki Gölpınarlı bu işten kaç kuruş kazanmıştır düşünmek lazım.

Türkçemizde, “tribünlere oynamak” diye bir deyim yer buldu son zamanlarda. Yazar okur arasındaki iletişimde okurun belli zaaflarından faydalanmak, okuru sürü psikolojisi içerisine sokmak, okuru adeta yolunacak bir kaz durumunda görmek ne kadar gayri adil, ne kadar gayri vicdani bir durumdur.

Özellikle lise ve üniversite gençliği en önemli müşteri kitlesi olarak görülmekte ve oyunlar daha çok bunlar üzerine oynanmaktadır. Yazım kalitesini çok da yakalayamasalar da aşk ve gençlik üzerinden popülaritesini artırmaktalar ve bu alan üzerinden beslenmekteler. Bu yolu ve yöntemi seçmiş yazarlar için önemli bir kitleyi oluşturur bu gençler. Ne kadar da kalıcı bir durum değilse de bu alan hep aktif tutulmaktadır.

Kitapevleri sadece parayı, geliri, satışı öncelememeleri gerekir. Kaliteyi, güzeli, edebi olanı, emeği, faydalı olanı gözetmeleri de gerekir. Satış için öne çıkarılan kitaplarda, rafların düzenlemesinde, okura tavsiyelerde, satış fiyatları gibi birçok konuda okurlara karşı sorumlulukları vardır.

Aşk üzerine yazılan kitaplar çoğu tanınmış yazarların yerine piyasaya empoze edilmek istenen yazarlarla sunulur. İşin komik tarafı bu eserlerin, acemi sayılabilecek bu yeni yetme yazarların değil de onların adına mahir editörler tarafından kaleme alınıp pazarlanmasıdır. Bu hoş olmayan pazarlama şeklini bir alicengiz oyunu olarak görüyorum.

Yaşadığımız kapitalist dünya tüketime endeksli, kullanıp atmaya şartlandırmış örneklerle dolu. Bu acımasız kullanma hali, aşk dâhil birçok değerimizin içini boşaltıp, kullanıp atmaya alet ediyor bizi. Dededen kalan tarihi konağı birkaç daire karşılığı müteahhit de peşkeş çeken bir evlat veyahut torunun, başkalarının aşkları üzerinden büyük paralar kazanan bir yazarın ne farkı var Allah aşkına.

Biz şair ve yazarlar, dikkat çeksin diye kitap kapaklarımızda, yazı başlıklarımızda, hatta ve hatta yazı içeriklerimizde bu oyuna, bu metaya alet olmuyoruz mu?

Kim ne derse desin aşk ve sevgi çok değerlidir. Aşk ve sevgi yoksunluğunda bu değerler daha çok anlaşılır. Sevmenin çok kıymet taşıdığı günümüzde, aşkı elde etmek daha da zor olsa gerek. Her şeyin kalitesi arttıkça fiyatı artmıyor mu?

Aşk ocaktan yani yürekten çıkınca her tarafa yayılıyor.  Kitaplarda, dergilerde, medyada, filmlerde ve birçok yerde yerini buluyor. Ya kaybetmenin acısıyla sürekli aranıyor ya da para eden iyi bir meta olmasından dolayı çokça satılıyor.

Benim eleştirim aşkı metalaştıranlara, aşkı pazarlayanlara, aşktan menfaat temin edenlere yöneliktir. Aşkın tılsımına, aşkın gücüne hepimiz inanırız. Aşkla yapılan işler hep güzel olur.

Hayat
tanışma, buluşma, konuşma kadar basit
savaşmak kadar zor
sevmek gibi güzel
aşk gibi özeldir çoğu zaman  

Sevgiyle, aşkla ve sağlıcakla kalın.


İlkay Coşkun
İrade Gazetesi/ 17 Şubat 2016 - Yazı No: 86
İrade Gazetesi-Tüketim Çağında AŞK-İlkay Coşkun-17.02.2016
 

8 Şubat 2016 Pazartesi

Kibir Üzerine

Kibir Üzerine

Merhaba sevgili dostlar.

Günümüzde bireyselliğin daha ön plana çıkmasıyla birlikte kişideki kibir hali daha fazla belirginleşmeye, su yüzüne çıkmaya başladı. Henüz yaşını başını almamış genç insanlarda dahi bu nahoş hali gözlemleyebiliyoruz. Tevazudan uzak insanların varlığına şahit oluyoruz çoğu zaman. İmkanlar, çevre, eğitim, inanç zayıflığı gibi faktörler kibri tetikleyen en önemli unsurlardır.

Bu kibir halini birçok alanda gözlemliyoruz. Örneğin, insan işinde ne kadar mahir olursa olsun, karşısındakini üstünlük kompleksiyle dinlememesi, paralel hatta zaman zaman alçak gönüllü ruh haliyle dinleyebilmesi ne kadar önemli. Yoksa karşısındaki insanla arasında setler oluşturur ister istemez.

İmkanları artan birtakım insanların tevazu hasletleri ivme kazansa da genelde birçokları ne yazık ki şımarıyorlar. Kimi insan gururda motivasyon arıyor kimi insan tevazu ile büyüyor çoğu zaman.

Kibir eylemi, en çok konuşma eylemi ile kendisini gösteriyor kişide. Kibir yüklü insan, kibriyle birlikte çok konuşuyorsa, karşısında ki insana ne kadar uzaktır aslında. Bu durumda insan iki eylemle tepkisini koyar. Kimi zaman kendisini yetersiz görüp susar, kimi zamanda “susma” eyleminin kıymetini karşıdakine göstermeye çalışır görselliğiyle.

Kibir halini toplumun birçok katmanında gördüğümüz gibi, sanat çevrelerinde, yazan çizen insanların içinde de çokça şahit oluyoruz. Kibir libasını giyinenler hiç beklenmedik insanlardan, hiç beklenmedik çevrelerden bile çıkabiliyor. Sürekli “kalite” kelimesinin geçtiği cümleler kuran ve cüssesinden büyük laflar eden bir insan profili düşünün lütfen. Bu insan ya entelektüel çevrelerin veyahut elit mahallelerin kıymetli bir ferdi ya da benlik duygusunu çok geliştirip kibriyle süsleyen bir ukaladan başkası değildir bence. Kibir, kibirdir, başka kelimelerle, başka sıfatlarla hiç kimse yumuşatmaya, dönüştürmeye çalışmasın. Genelde ünlü sanatçılar için kullanılan kapris nitelemesi basbayağı kibir değil midir sizce?

Uç nokta bir bakış açısı ama çok kibirli insan görünce, bunlara karşı neler yapılabilir türünden fikirlerde geliştirebiliyor. Mesela, kişisel gelişim dersleri ile tavan yaptırılan benliklere karşı aşağılama seansları düzenlenmeli ki insan benliği üzerindeki denge biraz olsun sağlanabilsin türünden komedileri dahi düşünebiliyor insan.

Kibirli bir şekilde acımasız eleştiriler sarf eden insanların çoğunluğuna dikkat edin bir. Aşağıdakilerden ziyade yukarıdaki insanlara bakmaktan kaynaklandığını görürsünüz apaçık.

Benlik duygularını fazla besleyen insanlar, bilinmeyen diğer tarafta nasıl karşılanırlar bilmem ama ölümleriyle bütün Türkiye'nin yollara döküleceğini zannediyorlar oysa cenazeleri biraz kalabalık oluyor sadece. Ayrıca, gururlu ve mağrur yaşayan insanın ölüm anında ezik olacağı kuvvetle muhtemeldir.

Kibir, kibir sahiplerini ateşlemesinden öte yanıp küle döndürür. Kibrini dizginleyip derviş sukutuna ulaşanlar kendilerini ve çevrelerini korurlar daima.

Ne kadarda olsa ölüm her yaşta olanları seçerek alıyor olsa da belli bir yaştan sonra toplayarak yoluna devam ediyor. Biz orta yaş insanların birçoğu otuz yıl sonra bu dünyada olmayacağız. Ne olursak olalım kibirli, gururlu, kendini beğenmiş ruh halini taşımamızın ne bir anlamı ne bir gereği vardır.

Kibirden uzak güzel günler diliyorum. Kalın sağlıcakla.

İlkay Coşkun
İrade Gazetesi, 10 Şubat 2016 - Yazı No: 85
İrade Gazetesi-Kibir Üzerine-İlkay Coşkun-10.02.2016