Tevazu Dediğin

Tevazu Dediğin

Yek katre-i hûnest, sâd hezârân endişe (İnsan üç beş damla kan ve bin bir endişedir) Sadî Şirazî

İnsan, algılarını, bakışlarını hangi alana çevirirse onu görüyor. Daha çok kolay görülebilen maddeyi amaç edinen insan, kolay görülemeyen özü, derinliği, huzuru ihmal ediyor. Benlik duygusunu beslerken bireyselliğini ve yalnızlığını körüklüyor adeta. Para, makam, imkân paylaşımına odaklanmış çağımızın kapitalist insanı, bu alanı işgal edip hırs denizinde boğuluyor adeta.

Hani tarihi menkıbelerde çok duymuşluğumuz vardır. Âlimlerin makamı, şöhreti ve parayı ellerinin tersiyle ittiklerini ve bu alandan fersah fersah kaçtıklarını çokça okumuşuzdur. İnsanların problemleri tarihten günümüze her ne kadar şekil değiştirse de özünde hep aynıdır. Her nasıl ki Somuncu Baba’nın sırrının ortaya çıkması sonrasında Bursa’dan ayrılarak, Kayseri, Aksaray, Darende gibi Anadolu’nun diğer noktalarına gidişi önemli bir örnek olarak hafızalarımızdadır. Asra bedel günlerden biri olan 15 Temmuz’da İstanbul’da belediyenin süs havuzunda abdest alarak darbecilerinin karşısına çıkan kahraman insanımızın sonrasında kameralardan, şöhretten kaçışlarını da görmüş olduk.

Her dem tevazu gösteren insan özünü bulmakta ve özellikle zor zamanlarda çevrelerine varlıklarını hissettirmektedirler. Her ne kadar batılı ecnebilerin organizasyon ve pr çalışmalarına yenik düşüyoruz görüntüsünü sergilesek de, bu hali daha plansız ve doğal yaşadığımız aşikâr. Bu tür planlar ve projeler her alanda savaşırcasına üzerimize salınıyor ve bizi daha bitkin ve çaresiz gösteriyor. Bu savaş hali kötüler kazanıyor görüntüsü verirken, insanlığın ortak paydasında kayıpların önünü açması da büyük bir problem olarak gözüküyor.

Hani dualarımızın bir bölümünde isimleri unutulmuşlara dua ve rahmet okuduğumuz olur. İsimleri unutulmuş, belki de nesilleri kesilmiş tevazu timsali insanları tarihin her döneminde görmek mümkün. “Çerçiyi oturak, tarlayı bıtırak batırır” diyen dedelerimiz günümüzün sıkıntılarının benzerlerini yaşamışlar ve sıkıntılara karşı uyarılarını yapmışlardır. Her türlü olumsuzluğa rağmen mukaddesatı olan necip milletimizin insancıl, hümanist yanı her dem filizlerini yeni nesillere aksettirmektedir.

Her ne kadar tevazu mekanizması, benlik duygularının denizinde olmadığı kadar sığlaştığı görülse de her türlü olumsuzluğa rağmen bir yerlerde yaşatıldığı da bir gerçek. Örselenen, saldırıya uğrayan vicdan sahibi, Allah korkusu olan güzel insan, her türden yarasına rağmen bir yerlerde yeşeriyor. “Taşı ursan cabalak öledi. Cabalak taşa ursan yine cabalak öledi” diyen Azeri atasözünde, taşı serçeye vursan da serçe ölüyor, serçeyi taşa vursan da yine serçe ölüyor. Çünkü narin olan serçedir. İyiyi, güzeli, adaleti, doğruyu ve tevazu gibi birçok hasleti yaşatmak daha fazla emek gerektiriyor.

 

Ego ile çevrelenmiş insanlar zannediyor ki dolaşımda sadece kendi mensupları var. Tevazu sahibi insanları görmek dahi istemiyorlar.

 

Ne şöhretli, ne çok zengin dedikleri kodaman insanlar

Breh breh!

 

Bilinmeli ki;

Kısacık insan ömrünün, doğum ve ölüm aralığı ucun ucuna.

 

Kalın sağlıcakla.

 

İlkay Coşkun  

07.01.2019

Yazı No: 7

http://www.yenidogruhaber.com

Sözü Güzel Söylemek

Sözü Güzel Söylemek

İnceliğin, zarafetin, letafetin, ağırbaşlılığın, terbiyenin, olgunluğun, medeniyetin son kerte dışa vurumudur sözü güzel söylemek. Sözü güzel söylemek, güzel konuşmayı da içinde barındırsa da daha derin ve kapsayıcı anlamlar içerir.

Hani “Ne güzel söylemiş atalarımız” diyerek yazımızı, sözümüzü kuvvetlendirmeye ve dahi süslemeye çalışırız. Anlatımdaki öze, güzelliğe hayran oluruz. Güle, bülbüle, “ne güzel yaratmış yaradan” nazarıyla bakarız. “Güzel bakan güzel görür” diyerek bakış çerçevemizi oluştururuz. “Güzele bakmak sevaptır” kurnazlığını güderiz başka bir zaman. “Güzeli herkes sever” diyerek insanın özünü betimleriz.

Kaba ve sinkaflı sözlere de şahit oluruz maalesef. Arzulanan güzel halin galebe çalması, kuvvetli olmasıdır. Zıtlıkların mücadelesi savaş haliyle kendini gösterir. “Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı” diyerek ağızdan çıkanın önemine dikkat çekeriz. Sükût ile sözü dengelemeye çalışırız. “Söz gümüşse sükût altındır” diyerek ağırbaşlılığa, terbiyeye davet edip her ağzı olanın konuşmaması gerektiğine dikkat çekeriz. Ne kadar söz dolaşımda olsa da “Sözün Özü”ne her zaman ihtiyaç duyarız. Sözün senet olduğu bir dünya tasavvuru yaparız. “Sözüm söz” diyerek sözü pekiştirip güven telkin ederiz. “Sözünün eri” insanlarla dost olmayı yeğleriz. Adı kötüye çıkmış kelimelerden hep kaçmaya çalışırız.  Kelimeleri farklı dizene şair ve yazar denmez mi bir taraftan? Hatip değil midir bizi alıp yeni dünyalara götüren.  Güzel konuşanlara, güzel hitap edenlere hep bir gıpta ile özenerek bakmaz mıyız?

Güzel sözde, güzel konuşmada samimiyet vardır. Kısır döngü menfaatleri, hesapları kapsamaz. Ulvi değerleri taşır, doğruluk vardır. Nasihat ve dua güzelliğindedir. Selamı ve hal hatır sormayı her daim içerisinde barındırır. Sevgiyi, aşkı, muhabbeti hep yanında bulundurur güzel söz. Şekilden öte öze yönelişi, istikameti imler her daim.

Fani dünya tarlarında hoş bir seda bırakma gayretimizi son demine kadar kullanıp “göç yolda düzülür” diyen atalarımızın uygulamaya, harekete ve devamında berekete verdiği ehemmiyeti önemseriz.

Kalubela da verdiğimiz sözleri genlerimizde taşırız. Özümüzde iyiyizdir daha sonraları bozuluruz. Çocuklarımız doğuştan günahsızdır, apaktır. Doğuştan Müslüman ehliyizdir. Veda hutbesindeki sözler kulaklarımızdadır “ey insanlar” hitap başlığı altında. Anne, baba veya büyüklerimizin güzel sözleri kulaklarımızda küpedir. Güzel söz ilaç gibidir, acıyı hafifletir, yaranın hızla kabuk bağlamasını sağlar, küsleri barıştırır, savaşların önüne set olur. Tatlı söz olup yılanı deliğinden çıkarır çoğu zaman.

Kalın sağlıcakla.

İlkay Coşkun

31.12.2018

Yazı No: 6

http://www.yenidogruhaber.com

STK Nedir Ne Değildir?

STK Nedir Ne Değildir?

Resmi kurumların dışında, bağımsız olarak işlerini yürüten, sosyal, kültürel, çevresel, sendikal, hukuki gibi alanlarda faaliyetler yürüten yasal dernekler, vakıflar, odalar, barolar kısaca sivil örgütlenmeler olarak tanımlayabiliriz. Bir toplumda bu tür birlikteliklerin olması o toplumda demokrasinin ve demokratik uygulamaların yaygın olduğunun da bir göstergesidir.

Resmi birlikteliklerin yanında bunun gibi gönüllülüğe dayalı sivil birlikteliklerinin de bir toplumun gelişmesine olan katkısı aşikâr. Örneğin yasal olan işçi ve memur sendikalarında çalışanların lehine çalışmalar yapmak çalışanın hakkını korumak bu anlamda çaba göstermek elbette ki değerlidir.

Hiçbir sivil toplum örgütüne üye olmadan bu birliktelikleri gereksiz ve faydasız görmek ise bir o kadar anlamsızdır. Ülkemizde ki sivil toplum örgütlerini güçlendirmek ve ideal hale getirmek istiyorsak bir yerden başlamalıyız. Eğer ki sivil toplum örgütlenmelerinde yanlış giden işler varsa devletimizin denetim mekanizmasına açık olması ve denetlenmesi beklenir. Bunun yanında bu kurumları eleştirenlerinde bir bakıma toplumun bu örgütlerini boş boş eleştirmek yerine mücadele edebilmek için üye olunabilir, yönetime girilebilir ve yanlış giden işlerin düzeltilmesine örgüt içinde katkı verilebilir.

Bu gerekliliği ifade ettikten sonra sivil toplum örgütlenmelerinde eleştireceğim tarafları bu yazımda dile getirmek istiyorum. Sivil toplum örgütlenmelerinde yer alan şahısların bu görevlerini kendilerini göstermek için basamak olarak kullandıkları genel bir kanı. Bu şahısların her ne kadar kendilerine yeni görev veriliyor masumiyetinde lanse etseler de, kerametin bulundukları makamda olduğunu ve bu makamda iken ki taleplerin, arzuların ve çabaların sonucu olduğu gözüküyor. Bu çarpık durumu sivil toplum örgütü çalışmalarından çok siyasete yakınlıklarında ve çarşaf çarşaf verilen pozlarda görmek pekâlâ mümkün. Kendi sivil toplum örgütüne binlerce hatta milyonlarca üyenin olması üzerinden güç devşirme cihetine gidiliyor maalesef. Çevremizde emek vermeden, cefa çekmeden “aşığı cuk aturan” insanlarla doluveriyor maalesef. Bir insanın sanki elinde sihirli değnek varmış gibi aynı anda birçok derneğe başkan veya yönetici olması gibi bir talihsizliği yaşıyoruz maalesef. Bir insan nasıl olur da birçok yerde verimli ve başarılı olabiliyor. Özel bir yetenek sanırım. Bunları görünce insanın, öküzün altında buzağı arayası geliyor.

STK yönetiminin ilgili branşıyla ilgisiz insanların yer olması bu alanın başka amaçlar ve basamak olarak kullanılmasına daha çok zemin hazırlıyor. Bu durum tabela derneği olmak gibi bir sonucu doğuruyor. İster istemez ilgisiz insanlar asli dernek faaliyetlerini yapmayıp bu alanda kaynak israfına yol açıyor. “Tribünlere oynamak” tabirinin içini dolduruluyor sadece. Çevreyle, işçi ile memur ile ilgilenmesi gereken bir STK asli görevini yapmayıp bu makamı hem işgal ediyor hem de kendisine daha üst görevler için basamak yapıyor. Sivil toplum örgütünde esas faydalı olabilecek insanlar dışarıda kalıp, faydası olmayacak insanlarla içini doldurma gafletine en azından bu yöneticileri seçenlerin düşmemesi gerekiyor. Her ne kadar “bal tutan parmağını yalar” mantığı olsa da tamamen bu alanları bu amaçlar için kullanmak bizleri ileri değil farklı mecralara götürür maalesef.

Hele hele ilgisiz bir şekilde erkek egemen mantığında kadını yok saymak veya bunun tersi feminist bakış açısıyla erkeği görmemek sivil toplum örgütlerinin yapabileceği kötü ırkçı yaklaşımlar arasında yerini alıyor sadece. Bu konu dâhilinde uç ve başka bir konu başlığı bir örnek.

Nobel ödüllü bilim adamımız Aziz Sancar’ın ifadesiyle, “günlük politikalarla uğraşmayıp yaptığımız iş ne ise ona yönelmemiz ve politikayı profesyonel siyasetçilere bırakmamız daha doğru olacaktır”. Bilime, ilime, kültüre, sanata ve üretime yönelmemiz bizi madden ve manen daha zengin yapacaktır.

Yönetimi sadece üstten alta doğru jakoben anlayışlarla değil de alttaki vatandaştan, bireylerden, sivil toplum örgütlerinden üste doğru olması da gelişmiş bir toplumun özelliklerinden olduğu unutulmamalıdır.

Bu örneklemeler üzerine başka bir zeyl düşecek olursam;

Toplumumuzda yaptığı işle kendini kanıtlamış, tebarüz etmiş insanlar her alanda yetişmeli. Özellikle sivil toplum mensupluğu bir basamak ve dönemsel bir rol olarak kendilerine biçilmemeli.

Bir bilgenin, “sorular sormak bütün cevapları bilmekten daha iyidir” sözünde olduğu gibi soran, sorgulayan bir toplum daha iyiyi ve güzeli bulacaktır elbet. Bunun için de her türden olumsuzluğa rağmen sivil toplum örgütleri demokratik, özgür bir toplumun olmazsa olmazıdır.

Kalın sağlıcakla.

İlkay Coşkun

24.12.2018

Yazı No: 5

http://www.yenidogruhaber.com

Üretimin Tadı

Üretimin Tadı

Bağdaki üzümü yemeye yüzümüzün olması için aynı bağda izimizin olması gerekir. Emeğin, çalışmanın, gayretin önemini ve değerini kavramak işin püf noktası ve özü olsa gerek. “Ekmek, ahlaktan önce gelir” sözünü de yabana atmamak gerekir.

Ekmeğini taştan çıkarmak diye çok bilindik bir söz var ya hani. Zorda olsa üretmenin bereketini ve tadını yaşayanlara hayranım. İş dolayısıyla ilçe ilçe, köy köy dolaştığım zamanlarda bozkırın ortasında da olsa zenginliğimizi ve üretim potansiyelimizi gözlemliyorum. Geçenlerde bir köyün yakınında kaz çiftliğini görünce bu tespitimin doğruluğuna bir daha kani oldum. Bine yakın kazın olduğu üretim çiftliğinde kaz yumurtası üretiminin yanında canlı kaz satışı da yapılıyor. Kümes, yumurta paketleme, kesimhane ve üreticilerin kaldığı küçük bir evin yer aldığı 300-400 bin liralık mütevazı bir yatırım. Bağlı bulunduğu Sivas'ımızın ve bulunduğu Hafik ilçesinin yumurta ve kaz eti ihtiyacının çok azını karşılayabilecek bir çiftlik. Şehrimizde bu tarz çiftliklerden onlarca olması gerektiğini düşünüyorum. Aynı bu örnekte ki gibi üretimin bir ucunda olmayı, üretimin getirisi olan bereketi yaşamayı çok anlamlı ve güzel buluyorum.

Hani millet olarak hep ağlarız ya. Her sorunu devlete havale ederiz ya. Bu güzel örnekte ne bir şikâyet var ne de serzeniş. Emek var, çalışma var, cesaret var, müteşebbis ruh var. Erkek kadın çift maaş kolaycılığına kaçmadan, emekli olup sadece kahveden eve veya evden camiye gidiş gelişler yerine üretime de kendimizi yönlendirmemiz gerekiyor. Bozkırın kuşburnusu, alıçı, mantarı, papatyası vs. onlarca bitkinin şehirde ciddi paralar ettiği günümüzde “benim imkânım yok” şikâyet mantığını ve kolaycılığını anlamış değilim.

En iyi kardeşten daha çok veren, Allah'ın lütfuyla bize ikramda bulunan toprağa dönmemiz gerekiyor. Bilgi üretme, teknoloji üretme, sanatsal ürünler üretme gibi çok geniş yelpazeye sahip bu günkü üretme temalı bu yazımda tarım ve hayvancılığı örneklemiş oldum sadece. Hayvancılık ve tarımın her alanını önemseyerek insanları üretime teşvik etmek başta devletimiz olmak üzere hepimizin önceliği olmalıdır.

Üretimi artırarak, çok çalışarak, katma değer üreterek fakirliğimizi ve birçok hastalığımızı iyileştirmek elimizdeyken tembellik kime neyi kazandıracak? “İyileşmek elinde olan bir hastaya acınmaz” diyen Montaigne ne güzel de söylemiş. “Köycülük öldü”, “saman ithal ediyoruz” gibi olumsuz cümlelerde bizim de kabahatimiz yok mu? Ne dersiniz?

İlkay Coşkun

17.12.2018

Yazı No: 4

http://www.yenidogruhaber.com

Dost ve Müttefik Repliği

Dost ve Müttefik Repliği

Müslümanların gayri Müslimlerle yaptığı sözde dost ve müttefik birliktelikleri Müslümanlara yönelik vekâlet savaşlarını artırmaktan başka bir işe yaramıyor. Dünya üzerindeki ülkelerin birbiriyle ilişkileri çok girift bir halde de olsa yapabileceklerimiz yine de var muhakkak. Bu olumsuz hal ne kadar bizim için geçerliyse karşı taraf içinde geçerlidir.

 

Müslüman ülke liderlerinin ecnebi ülke liderleriyle karşılaşma, tokalaşma ve resim verme ve hatta basın açıklaması yapma görüntülerine dikkat edin. Hep bir mesaj iletme, şirin ve samimi olma havası görürsünüz. İstemeye istemeye de olsa dost ve müttefik vurgusunu her iki tarafta da sık sık yapma ihtiyacı duyarlar.

 

Dünya üzerinde oynanan oyunlar hep vardı ve olmaya devam edecek maalesef. Bu durumu biz Müslümanlar ve Türklerin ve hatta vicdan sahibi, mazlum bütün insanlığın lehine değiştirme çabaları da yok değil. Özellikle şer odaklarının projeleri, planları bütün ülkelerini istihbarat teşkilatları tarafından muhakkak biliniyordur. Bu oyunların birçoğu deşifre oldu bir taraftan. Her ne kadar yeni oyunlar kurgulanmaya başlasa da sonuç olarak bu oyunlar da kısa bir zaman sonra gün yüzüne çıkıyor. Günümüzde hızlı iletişimin olumsuz yanlarının yanında bu gibi durumların hemen ortaya çıkması noktasında ki olumlu yönleri azımsanamaz.

 

Emperyalist güçler kendileri dışındaki ülkelerden almak istediklerini bazen düşman görünümünde savaşarak bazen de dost görünümünde sırnaşarak alıyorlar. Müslüman ülkeler üzerindeki emellerinin yüzde ellisini gizli ve açık antlaşmalarla sağlıyorlarsa geri kalan yüzde ellisini de toplumda özenti oluşturma ve kandırma yöntemiyle elde ediyorlar. Biz sıradan insanlar için ilk yüzde elliye yapacak bir şeyimiz olmasa da ikinci yüzde elliye mani olmak elimizdedir.

 

Uzun süredir gayri Müslim, Müslüman’ı dindaşı gibi vuruyor. İşid, Fetö, Boko Haram.. Roller ve senaryolar sık sık değişse de asıl oyuncu papaz hiç değişmiyor. Bir de işin böyle bir boyutu var maalesef.

 

Bura da teker teker oynanan oyunları irdelemek yerine büyük çerçeveye bakmak ve dünyayı iyi okumamız gerekiyor. Bu da daha çok Müslüman devletlerin milli ve İslam birlikteliğinden geçiyor. Müslüman ülkelerin öz kaynaklarına, pazarlarına sahip çıkarak çok çalışmalarından ve üretmelerinden geçiyor. Bu devran böyle sürmeyecek inşallah. Amiyane tabirle bir noktada dananın kuyruğu kopacak muhakkak. Müslüman ülkelerinde bir uyanış olacak Allahın izniyle.

 

15 Temmuz sonrası bir kez daha gördük ki ümmet ve millet olarak kendimize gelmemiz için ille de ölmemiz mi gerekiyor? Kalın sağlıcakla.

İlkay Coşkun
10.12.2018

 

Yazı No: 3

http://www.yenidogruhaber.com

Almanya Türkiye’den On Bin İşçi Alacakmış

Almanya Türkiye’den On Bin İşçi Alacakmış
 

Bu aralar Almanya Türkiye’den on bin işçi alacak şeklinde bir haber dolaşıyor, duyuyoruz. Hemşire, kaynakçı, elektrikçi ve havaalanları yer hizmetlerinde çalışacak kalifiye eleman talep ediliyormuş. Savcılıktan temiz kâğıdı ve dil bilme önceliği de varmış. Bu talebi ana hatlarıyla çizdikten sonra gelelim bu konu hakkındaki mülahazalara.
 

Almanya nüfusu ile Türkiye nüfusu birbirine çok yakın. Seksen milyonun biraz üzerinde. Almanya nüfusunun 15-20 milyonu göçmenlerden oluşuyor. Ayrıca Almanya Türkiye’nin yaklaşık yarı yüzölçümüne sahip.
 

Almanya’daki göçmen nüfusu saymaz isek Alman genç nüfusu düşüş eğiliminde ve yaş ortalaması her geçen gün yükselmekte.
 

Almanların iş disiplini ve çalışkanlığını biliyoruz. İhtiyacı olan özellikle kalifiye eleman talebini bu çerçevede yadırgamamak gerekir ama bizim açımızdan onur kırıcı bir yönü de var bu durumun. Her işe alımda bir seçim olur muhakkak ne var ki bunda diyebilirsiniz. İnsanlar eğitim için, çalışmak için hatta yaşamak için değişik ülkelere gidebilirler de. Bizim ülkemizde de göçmenler var. Aynı Almanya, zor durumdaki Suriyeli göçmenlerden aldığı zengin, kalifiyelileri saymaz isek sadece neden kendi seçimini önceliyor. Her ne kadar ‘işinize gelirse’ mantığını da güdenler çıksa da durumu çokta masum bulmuyorum. Böyle bir talep beyin göçüne benzer bir sonuç doğuracak gibi. Sonuçta hemşire üniversite mezunu, hizmet sektöründe ve suç işlememiş olan genç bir vatandaş. Sen bir insanı yetiştir, büyüt, okut, öbür ülke gelsin bu insanları hazır bulsun, alıp götürsün.

Elli atmış yıldır Almanya’da hayatını idame ettiren soydaşlarımız üzerinden bu talebin kritiğini de yapmamız gerekiyor. Günümüzde gitmesi muhtemel kalifiye elemanların şartları, eğitim düzeyi, beklentileri ve gittikleri zaman ki yaşayacakları ortam eskiye göre kıyaslanamaz bile. Ama yine de on bin insanımızın gelecek yıllarının neler getirip neler götüreceğini iyi düşünmemiz gerekiyor.

İlerde kültürel, dini farklılıklar muhakkak ciddi sorunlara yol açacak. Entegrasyon sıkıntısı illaki baş gösterecek. Asimile olma gibi bir sıkıntı pekâlâ ortaya çıkacak. Müslüman toplumun varlığı üzerinden Alman toplumunun İslam’a yönelişi olabileceği türünden bir sonuç ortaya çıkacak. Almanya başta olmak üzere Müslümanların çok yaşadığı ecnebi ülkelerde kendi anlayışlarına göre bir İslam kurgu çalışmaları devam ediyor maalesef.

Benim dikkatimi çeken, göçmen talepleri neden bizim gibi gelişmekte olan hatta Müslüman ülkelere oluyor ve kıstaslar konuluyor? Amerika da Alman asıllı elli milyon insan olduğunu öğrenince şaşırmıştım. Alanya’da dört bin civarında yaşayan Alman’ı biz böyle kriterlerle almadık ülkemize. Özellikte Avrupa da ve Almanya da yabancı ve İslam düşmanlığının bu kadar arttığı bir zamanda bu tür talepleri iyi tartıp biçmemiz gerekiyor. Almanya gibi ülkelerde, insanımızı ikinci sınıf vatandaş konumuna sokmamamız gerekiyor. Alman, böyle bir alımın boş ve dolu tarafına muhakkak bakmıştır. Bizde bardağın hem dolu daha çok boş tarafını irdelememiz gerekiyor. Bunu devletimiz yapıyordur muhakkak ama gitmeyi düşünen vatandaşlarımızın daha çok düşünmesi gerekiyor. Sonuç olarak bu kaderi yaşayacak onlar.

Almanya dâhil birçok ülkenin benzer sorunları var buna işsizlikte dâhil. Ülkemizde de işsizlik baş problemlerimizden. Ama sorunlarımızı aşma gayretlerimizde var. Almanya gibi ülkelerin taleplerini karşılamak bizden çok onların sorunlarını çözer. Batılıların kültüründe olan bir söz var. ‘Süt vermeyen ineğe yem verilmez’ diye. Sonuçta bir vatandaşımıza üç lira maaş verecek ama onun sırtından on lira kazanacak. Keşke on liralık çalışma ülkemizde kalsa. Bir zamanlar sadece paşa, vali, vergi memuru gönderdiğimiz topraklara işçi gönderiyoruz maalesef.

 

İlkay Coşkun

03.12.2018

 

Yazı No: 2

http://www.yenidogruhaber.com/

NEGATİF OLMA HȂLİ - YENİ DOĞRU HABER

NEGATİF OLMA HȂLİ

 

Merhaba

 

Yeni başlangıçlar insana her zaman heyecan ve mutluluk verir. Kendi adıma ‘Doğru Haber’in güzel bir başlangıç olmasını temenni ediyorum.
 

Bu hafta, ‘Negatiflik Hastalığı’na yakalananlara yer vermek istiyorum. Çevresine sürekli negatif enerji pompalayan insanlar hep var maalesef. Bir arada bulunduğumuz ortamlarda sanattan, kültürden, edebiyattan, bilimden konuşmak yerine illaki dünyamızın ve ülkemizin sorunlarını ve özellikle siyasetin konularını konuşmaya iterler insanı. Her ne kadar lafı değiştirme çabalarınızda olsa tekrar aynı konuya sözü bağlamayı bir şekilde de olsa başarırlar.
 

Ekonomimizin ne kadar kötü olduğu, bizi çok kötü günlerin beklediği türünden klişeleşmiş cümlelerle yandık bittik, öldük portresi çizip dururlar. Bu negatif bakış açılarının ardından nedense bizden de hep onay almak isterler. Tartışmaya mahal vermemek için ne kadar da yuvarlar cümlelerle moral bozucu sohbete devam etsek de ister istemez insanın yüzü gerilir ve moral bozukluğuna engel olamayız. Her anlamda aynı kişiler tarafından sergilenen bu tiyatro gösterisi sergilenir ve birçok insanda bu tiyatroyu izlemeye mecbur bırakılır. Bu durumun tam tersi olan her şeyi tozpembe görmek de doğru bir ruh hali değil elbet. Elbette ki ülkemizin ve dünyamızın sorunlarına kafa yoralım ve çözümüne katkılarımız olsun. Buna kimin itirazı olabilir ki? Bizlerin çözebileceği en küçük problemleri dahi devlet büyüklerimize havale etmek ve onları bunlar üzerinden eleştirmek bize ne kazandırıyor anlamış değilim.

 

Sanki her insan, dünyanın ve Türkiye’nin sorunlarını her dakika konuşacak, siyaset yapacak bir gerekliliği var gibi ruh hâline bürünürler. Eğer bu negatiflik ruh haliyle memnuniyetsizliği çoğaltma gayreti güdülüyorsa bunun çok işe yaramadığı görülmeli artık. Sıkıntıları sürekli dillendirmek yerine çözüm önerileri üzerinde alternatifler, fikirler geliştirmek ve bunu hayata geçirerek insanlara gösterebilmek en doğru hareket gibi geliyor bana.
 

Konumuna göre üretimin içerisinde olmak, çalışkan olmak, sosyal projelerde yer almak, kendi geçimine katkılar sunmak, mevcut işini iyi yapmak gibi onlarca yapabilecekleri önlerindeyken bu kısır döngü içerisinde dönüp durmak kendilerine ya da kime ne kazandırıyor anlamış değilim.
 

Meslek olarak aktif siyasetin içerisinde olanlar beklentileri çerçevesinde yaşadığı ülke ve dünyaları hakkında olumlu veya olumsuz yargılara sahip olabilirler. Ama sıradan vatandaşın, memurun, esnafın, emeklinin aktif siyasetin içerisinde olmasına ne gerek var.  Bütün hayatını olumsuz etkileyecek derecede politik tarafgirlik doğrultusunda hayatını sürdürmesine gerek yok. Seçim zamanı kime oy vermek istiyorsan gidip oyunu kullanırsın olur biter.
 

Hayat dolu, neşeli insanlar, somurtkan suratları dahi yumuşatır ve gülümsetir. Bunun tersi durumda da durduk yere strese girer insan ve hüzün kaplar yaşantısını. Özgüven kaybına uğrar. Sıkıntılarımız dün vardı, bu günde var. Yarında da olacak maalesef. Önemli olan çok çalışarak, katma değer üreterek, kendimizi ve toplumumuzu iyi eğiterek, sıkıntılarımızı minimize etmek hedefimiz olmalı. Bir ömür hayatı kendimize cehennem etmemize ne gerek var velhasıl.
 

Sonuç olarak; algı operasyonlarının, tezviratların ve negatiflik hastalığının, sağlığımızı, moralimizi bozmaması için millet olarak elimizden gelenin en iyisini yapmak görevimiz olmalı.
 

Bir de ülkemizde, doların yükselişi gibi istenmeyen durumları gördükçe ağzı kulaklarına varan insan modelleri var. Bunları da ileriki yazılarımda ele almayı düşünüyorum kısmetse. Sağlıcakla kalınız.
 

İlkay Coşkun
25.11.2018

Yazı No: 1
http://www.yenidogruhaber.com/

Dersimiz Vatan

İrade Gazetesi - PDF Kitap - İlkay Coşkun

--

İrade Gazetesi-PDF, Kitap-(111 hafta 111 yazı) İlkay Coşkun-(indirmek için tıklayınız)

-----------------------------------------------------------------------------------------

Dersimiz Vatan

Merhaba dostlar.

15 Temmuz kara gecesi belki de son yüzyılın en hassas demokrasi gecesiydi. Şafağında selamete çıktık çıkmasına da kanımızı donduran bir hainlik de gün yüzüne çıktı. Ülke ve millet olarak çok büyük dersler çıkarmamız gereken anları yaşadık. Binlerce nasihatin yerine geçen bir musibetti yaşananlar. Millet ve devlet olarak şapkamızı önümüze koyup nerelerde yanlışlar yaptık, bunun muhasebesini yapmamız gerektiğini fazlasıyla gördük.

Eğitim, eğitim, eğitim…

Doğumla birlikte başlayıp ölüme kadar doğru, ahlaklı, vicdanlı, hümanist, dini, milli bir eğitim. Darbe teşebbüsünde bulunan bu kadar çok generale, Nato’nun verdiği eğitimleri ve maddi imkânları duru bir hafızayla sorgulamamız gerekiyor. Kendi milletine şuursuzca silah doğrultabilmenin altında yatan nedenleri irdelememiz gerekiyor. Okullarımızda vatan sevgisini konu alan derslerimiz var ama menfaatler gereği bu sevginin yıllar içerisinde bir kenara konmuş olmasına şahit olduk ne yazık ki. Globalleşen dünyaya uyum sağlamanın yanında milletin öz değerlerini, milliliği, vatan sevgisini ve olgusunu muhafaza etmemizin gerekliliğini öncelikli olarak gördük. Hangi menfaat gereği göz ardı edildi bu değerler irdelememiz gerekiyor.

Güvenlik, kültürel ve ticari anlamında uluslar arası birliktelikler elbette ki olacaktır ama bu birlikteliklerde, milli kimliğimizle etkin, yetkin ve dimdik olabilmeliyiz. Bu olay sonrası Nato gibi üyeliklerimizi ciddi anlamda sorgulamamız da gerekiyor. Eğer üst düzey general düzeyindeki askerlerin, Nato’dan gizli veya aleni olarak aldıkları yüksek miktardaki paralar bilinirken, bu insanların minnet ve menfaat duygusuyla nasıl hareket ettiklerini çok acı bir şekilde fark ettik. Alınan bu paralar kamuoyuna eğitim, proje gibi masum gözüken kanallarla aktarılıyor gibi yansıtılması ise işin cabası. Bu durum menfaatleşen ve parayı alan insanda o ülkeye hem hayranlık duygusunu hem de minnet duygusunu geliştiriyor. Nato ya da benzeri oluşumlardan alınan tüm bu paralar kişilere değil de devletin kasasından sonra gerekli yerlere ve bireylere iletilmesi daha uygun olacaktır. Böylelikle Nato gibi kurumlarda görev alan kişiler, başka oluşumlara değil de kendi kurumlarına gönül bağıyla bağlılığı artacaktır. Nihayetinde kişi kendi devletine hayranlığı gelişecektir. Bu verdiğim örneği devletimizin üst kademelerinde olup da bu tür yüksek rakamlar alan geneli içinde geçerlidir.

Gerek askeri gerekse de sivil darbeleri tamamen ülke gündeminden çıkarmak bu kadarda zor değil. Bu noktada yol ve yöntemler bellidir. Japonya, Almanya gibi gelişmiş ülkeler bu riski nasıl minimize ettilerse, bizde alınacak ve alınmaya çalışılan tedbirlerle bu ihtimali ortadan kaldırmalıyız. Hükümet bu olaylar sonrasında aldığı OHAL kararıyla, darbe zeminini ortadan kaldırma adına kalıcı tedbirleri hızlı bir şekilde almaya başlandı ve kararlılıkla devam edeceğini umut ediyorum.

Devletimizin her kademesinde görev yapan her bireye şu duygu verilmeli. Elde ettikleri makamlar, rütbeler, geniş imkânlar kendi harikalıklarından, kendi kerametlerinden çok devletimizin büyüklüğündendir. Üst düzey görevlere talip olanlar kerameti kendilerinde görmeyip milletin gücünde sinerjisinde aramalıdırlar. 15 Temmuz gecesi görüldü ki devletin tüm donanımlarına sahip bazı üst rütbeli askerlerin hain, asgari ücretle zar zor geçinen binlerce vatandaşımızın şehitliği isteyecek kadar vatan sevgisiyle yanıp tutuştuğunu gördük. “Ev kira ama vatan bizim” yazan bir pankartta gördük ki milletimizin üzerine millet yok. Demek ki vatan sevgisi imkanla, maaşla, mevkiiyle sağlanamıyormuş sadece. Devletimiz kod ayarlarını gözden geçirmeli. Devleti güç odakları, eğilimler üzerinden değil de artık kendisi yönetmeli. Amerika ve Avrupa bizim idolümüz olmaktan çoktan çıktılar. Ekonomik gücümüz insanımızı kendine getirdi. Bu darbe girişimiyle sarsılmayan ekonomimizin kıymetini bilerek, rehavete kapılmayarak her zaman bir adım öne gitmeyi becerebilmeliyiz. Bizi işgal etmek istemelerinin temelinde bunun olduğunu unutmamalıyız. Bulunduğumuz coğrafya daima uyanık olmamızı gerektiren bir konum. Güçlü olduğumuz sürece ayakta kalabiliriz. Mücadele edebiliriz üst akıllarla ve piyonlarıyla. İnancımız ve ekonomik gücümüz bizi biz yapan temel güç olacaktır.

Çok net gördük ki en büyük ahmaklık, milletin karşısında olmak, değişik gerekçeler öne sürerek vatan hainliğine soyunmaktır. Bilmeleri gerekiyor ki 15 Temmuzdan sonra kahramanlık ve hainlik kriterlerini küçük gördükleri millet belirlemiştir ve hep millet belirleyecektir.

Velhasıl kim olursan ol, eğer vatan, millet, insan sevgisini kalbinde barındırmıyorsan gerisi boş.

Sağlıcakla kalınız.

İlkay Coşkun

İrade Gazetesi  .../ .../ 2016 - Yazı No: 111

Milletin Gücü

Milletin Gücü

Merhaba dostlar.

Yaşadığımız darbe teşebbüsü adı altındaki devleti işgal hareketi sonrasında milletimizin kenetlenmesine şahit olduk 15 Temmuz gecesinde. Darbe adı altındaki işgale karşı koyarken kendi payına düşen görevi zamanında ve hızlı bir şekilde, ölümü göze alarak yerine getirmesi geleceğimiz ve umutlarımızı yeşertti, bizlere güç verdi. Vatanın, vatan hainleri tarafından işgali karşısında milletimizin gösterdiği karşı duruşu çok önemli. O gece domino etkisi yaptı bu ilk karşı koyuşlar. Her saat her dakika halka halka bu mukavemet güçlendi. Ta ki darbe kalkışması püskürtülene kadar.

Milletin gücünü küçük gören, değersiz addeden her zaman ki bilindik savlarını savurdular yine. Dalga dalga yayılan milli güç karşısında bu çevrelerin çıkışları bu noktada komik ötesiydi. Bu bağlamda milletin gücünün önünde her zamanki gibi yıkılmaya mahkum bir set gibi yerini almaya çalıştılar yine. Birlik ve beraberlik içerisinde olunması gereken bir zamanda bazı çevrelerin darbe karşıtlığını ifade ederlerken ama-fakat-lakin içeren cümleler kurmaları ne acıdır. Millet, bunlara daha önce uyanmış bir halde takip etmektedir. Ülkenin bu zor zamanında darbeye muhatap olan hükümetimize, cumhurbaşkanımıza ve milletin büyük bir kesimine eleştiriler getirmek, hainliklere gerekçeler üretmek hainlikle eş değerdir.

Dışarıda yazılan oyunu, ülkenin kendi insanlarına oynatılması ne yazık. Ortadoğu’yu şekillendirmenin son ayağı idi Türkiye. Irak, Libya, Mısır ve en son Suriye birçok gerekçe ileri sürülerek -sözde demokrasi getirileceğini vaat ederek- müdahalelerini hepimizin gözü önünde açıktan yaptılar. Türkiye’nin son on yılda kazandığı ivme ile birlikte demokrasiye tam bağlılığı noktasında hiçbir bahane ortaya koyamayan bu güçler, Ortadoğu planının bu son ayağında böyle bir yol izlediler.  İçerinin, kendilerini perde arkasına gizleyen dışarının bir araya gelerek oluşturduğu büyük bir o kadar da tehlikeli bu kumpasın, milletimiz tarafından nasıl boşa çıkarıldığına canlı şahidi olduk. Tankın altına yatan, üzerine çıkan, mermilerin önünde duran insanımızın kahramanlıklarını yazacak tarih. Bir kez daha şahit olduk ki yıllar geçmiş olsa da millet olma şuurumuzu hiç kaybetmediğimizin farkına vardık.

Kimi zaman işbirliği adı altında kimi zaman zaaflarını kullanarak eğiterek, etkileyerek, para vererek kendilerine hayran bırakarak darbecilerin ruhlarını satın aldıklarına şahit olduk. İşin komik tarafı bu satın alma işini bu güçler 1 dolarla yapmaları. Yakalanan bu örgüt üyelerinin üzerlerinden çıkan 1 dolardan bahsediyorum. Öncesinde şaşkınlıkla karşılanan bu durum sonrasında anlaşıldı ki kendi aralarında kullanılan bir sembol imiş. Dudak uçuklatan bir hiyerarşiyle karşı karşıyayız. Örgüt üyelerinin her birine verilen 1 doların üzerinde bulunan ve her hanesinde ki rakam o üyelerin örgüt içerisinde ki hiyerarşilerini gösteriyormuş. Örgüt üyeleri üzerlerinde taşıdıkları bu parayla birbirlerinden haberdar oluyorlarmış. Yani bir nevi aralarındaki parolaymış. Bu ifadeleri destekleyen en önemli görüntü o meşhur düğünde darbeciler tarafından yanlışlıkla yere yatırılan bir örgüt üyesinin, cebinden çıkardığı 1 doları göstererek-bende sizdenim- dediği görüntü sonrası bu şifre çözülmüş. Yaşadığımız bu olayın basit bir darbe kalkışmasından öte ülkenin toptan işgalini hedefleyen bir hareket olarak tarihteki yerini almıştır. Gerçekleştirilmek istenen bu süreçte Abd-İsrail-Siyonizm-batılılar için, ülkemiz insanının dindar, milliyetçi solcu, parti, cemaatçi olmasının hiç fark etmemiş olduğuna şahit olduk. Kuran-ı Kerim’de geçen, “Akıl etmez misiniz, düşünmez misiniz” uyarısının ne kadar önemli olduğunu şimdi çok daha iyi anlıyoruz.

İşgal kalkışması sonrasında sağcı, solcu, milliyetçi, dindar, ülkemizin tüm etnik kökenli vatandaşları işgale, karşı duruş sergiledi. İnsan olarak iktidar ya da muhalefete kafadan kötü demememiz gerektiğini bir kez daha görmüş olduk. Ülkesinin ve milletinin tarafında olan bir insanın iktidar veya muhalefet partili olmasında ne mahzur olabilir ki? Yaşadığımız bu süreçte gördük ki dengeler açısından bazen partilere dağılmış güç bir araya geldiğinde süper güç olabiliyor. Tarafın en büyük kısmını iktidarın devamını muhalefetin oluşturmasının o kadar da önemli olmadığını gördük. Darbe kalkışmasıyla alakalı birçok gezici zihniyetlerden şehir efsanesi türetildi yine. Bu efsaneleri üretenleri ve ürettikleri efsanelere -söylediklerine kendilerinin bile güldüğü- burada değinmeyi bile gereksiz görüyorum.

Elbette ki insanların partileri, tarafları veya tarafsızlıkları olabilir, olacaktır da ama Ak Parti, MHP veya CHP karşıtlığı vatan millet sevgisinden ve şuurundan alıkoymaması gerektiğini gördük. Vatan sevgisi her şeyin önünde olmalı her zaman. Gerek içeriden gerekse de dışarıdan gelen operasyonlara karşı sağlam duruşumuzu birlik ve beraberliğimizi muhafaza ederek gerçekleştirebiliriz ancak. Başlangıç adımlarının 40 yıl öncesine dayanan bu ihanet yapılanmasının çözülme süreci, sancılı geçeceğinin sinyallerini alıyoruz. Devleti örümcek ağı gibi saran bu örgütün izlerinin silinmesi için topyekûn bir yapılanmaya gidilecek. Uzun ve titizlik gerektiren bir yola giriyoruz. Allah kolaylık versin tüm çalışanlarımıza.

Milletin gücü ve milletin adamı olma kavramının yeni farkına vardık. Yerli ve milli olmanın ne kadar kıymetli olduğunu anladık anlamasına da çok acılı oldu. Güzel olansa bu günlerde yerli ve milli olmanın haklı gururunu yaşadık. Tankın, topun, silahın önünde yüreği ve cesaretiyle duran milletimize selam olsun. Acıyla gururla anacağımız bir 15 Temmuz yaşadık.

Sağlıcakla kalınız.

İlkay Coşkun
İrade Gazetesi / 27 Temmuz 2016 - Yazı No: 110
İrade Gazetesi-Milletin Gücü-İlkay Coşkun-27.07.2016

Yaşasın Demokrasi Yaşasın Sivil İrade

Yaşasın Demokrasi

Yaşasın Sivil İrade

Merhaba dostlar.

Milletlerin tarihlerinde dönüm noktaları vardır. 15 Haziran akşamı darbe kalkışması milletimizin hafızasındaki yerini almıştır. 15 Temmuz 2016 akşamı sabaha kadar ülkemizde darbe girişimine şahit olduk. İstanbul ve Ankara başta olmak üzere, İstanbul Boğaziçi köprüsünü kapatmaları, havada, tanklarda olan cuntacı askerler, Türkiye Büyük Millet Meclisine, Cumhurbaşkanlığı külliyesine atılan bomba, TRT’de okunan cuntanın sözde bildirisi derken çok hareketli zaman dilimlerini yaşadık. Düşman askerleri gibi ülkemiz üzerine atılan bombaların, halkımızın üzerine halkın silahını sıkmanın hesabını en ağır şekilde verilecektir muhakkak.

Cumhurbaşkanımızın çağrısı ile insanımızın geneline yakını demokrasiye, sivil iradeye sahip çıkmak, darbe kalkışmasını boşa çıkarmak için sokakları, meydanları doldurdu. Gece saat 1.30 gibi birlik ve beraberlik çağrısı olarak Diyanet İşleri Başkanlığımızın aldığı kararla bütün camilerimizde ezan ve sela okundu. Ülkemizin selameti için sabaha kadar dualar ve ibadetler yapıldı.

Cumhuriyet tarihinden günümüze kadar her on yılda bir yapılan darbeler dönemlerini yaşadı bu ülke. Darbenin her çeşidini yaşayan bu ülke günümüzde de ne yazık ki farklı bir çeşidiyle yine gündemimize oturdu. Bu darbe girişiminin diğer darbe girişimlerinden birçok yönden farklılıkları vardı. Öncekilerden belirgin şekilde ayrılan bu darbe girişimi bize bir kez daha gösterdi ki en ahlaksızıydı. Ülkenin TBMM gibi egemenliğin kalbi olan devlet kurumu hiçbir dönem saldırıya uğramamıştı. Halkın üzerine jetlerden helikopterlerden ve tanklardan silahlarla saldırılmamıştı. Seçilmiş olan hiçbir hükümet bu kadar kararlı duramamıştı darbecilere karşı. Ve halkın bu direnişi hiçbir dönem bu kadar net değildi. Onların hesaplayamadığı bu darbe dönemlerinden geçen halkın sosyal gelişiminin en üst düzeyde gelişmiş olmasıydı. Halk artık özgürlüklerinin engellenmesini kesinlikle istemediğini, kendi seçiminin üstünde herhangi bir seçim dayatmasını kabul etmediğini net bir dille ve meydanlarında tek vücut olarak göstermiştir. Milletin gelmiş olduğu bu nokta alkışa değerdir. Merhum Muhsin Yazıcıoğlu’nun değişine göre, namlusunu millete çevirmiş tanka selam durmamak gerekiyor. Özgürlüklerine engel olan tanklara selam durmadığı için ölen şehitlerimizi bu millet hiçbir zaman unutmayacaktır.

Darbeciler Mısır’daki Sisi’ye özenmiş olmalılar. Darbe yaparak geçici bir iktidar elde edilebilir ama gerçekte milletin gönlünde hep ölüdürler. Yaşadığımız darbelerin tamamı buna örnektir. Milletin en önemli kurumlarına saldırma ve cumhurbaşkanımızı öldürmeye teşebbüs gibi akla sığmayan davranışlar sergilendiğine şahit olduk maalesef. Darbe girişimlerinde nelerin yaşandığını bir kez daha görmüş olduk.  Bir musibet bin nasihatten iyidir sözünün en son örneğini yaşamışızdır inşallah.

Malum çevreler her olayda olduğu gibi darbe kalkışmasına da mizansen diyecekler, başkanlığı kuvvetlendirici ön hazırlık diyecekler, hatta ve hatta hükümet kendi kendine yaptı diyecekler ve ardından utanmadan darbelere karşıyız diyecekler.

Elbette ki insanların partileri, tarafları veya tarafsızlıkları olabilir ama Ak Parti, MHP veya CHP karşıtlığı vatan millet sevgisinden ve şuurundan alıkoyuyorsa, birçok değerin önündeyse o insandan korkmamız gerekir.

Paralel terör örgütünün ülkemiz için tehlikesi bir kez daha görülmüş oldu. Askeri kanattaki yapılanması ifşa olmuş oldu. Böyle bir tehdidin yapay olduğu, sanal olduğu, gerçek olmadığı tezi çürütülmüş oldu. “Suç işleniyor ve cemaatin üzerine atılıyor” tezini savunan güruh bu girişimle derslerini almaları gerekiyor. Örgüte vurulan bu şamar sonlarını getirir inşallah. Her olumsuz durumun mümessilini hükümetimizi, cumhurbaşkanımızı gören güruh yeni bahaneler üretmeye başlamışlardır masa başlarında. “Tatbikat yapılıyor biliyorduk” “ kandırıldık” diyen bahaneler gelecektir arkadan.

Birlik ve beraberlik içerisinde olunması gereken bir zamanda, ama- fakat-lakin içeren cümleler kurmak darbeye muhatap olan hükümetimize, cumhurbaşkanımıza ve milletimize eleştiriler getirmek, hainliklere gerekçeler üretmek, hain sempatizanlığı yapmakla eş değerdir.

Ciddi sayıda generalin, subayların ve askerlerin kalkıştığı bu darbe girişimi püskürtüldü şükür. Ülkemiz ciddi bir badireyi daha atlatmıştır inşallah. Devletin hukuk alanında ki jet açığa almaların ardından, yakın zamanda ayrıntılar netleşip yargılamalar başlayacaktır. Ülkemize, insanımıza yaşatılan bu durum en ağır şekilde cezasını bulacaktır. Yeni dalga darbe girişimlerine karşı demokrasi nöbetini bir süre daha sürdürmemiz gerekiyor. Milletimize çok geçmiş olsun. II. Abdulhamit Hanın güzel bir sözüyle yazımı sonlandırmak istiyorum. “Hak isteyenin hakkını vereceksin, baş kaldıranın başını alacaksın”

Sağlıcakla kalınız.

İlkay Coşkun

İrade Gazetesi / 20 Temmuz 2016 - Yazı No: 109
İrade Gazetesi-Yaşasın Sivil İrade-İlkay Coşkun-20.07.2016