26 Temmuz 2015 Pazar

Ülke Meseleleri

Ülke Meseleleri

Merhaba sevgili dostlar. 

Uzun uzadıya, derinlemesine ülkemiz sorunlarına siyaset üstatları dururken benim girmem doğru değil ama naçizane bir vatandaş olarak gözlemlerimi paylaşıp bu konularla alakalı bazı noktalara değinmek istiyorum izninizle.

Derin analizler yazılıyor, birçoklarını da okuyoruz ya da televizyonlarımızdan bu sorunların değerlendirmelerini birçok ağızdan dinliyoruz. Son birkaç haftadır özellikle ramazan bayramı sonrası, Suriye ve güneydoğumuzda bir karmaşa bir hareketlilik baş gösterdi. Koalisyon çalışmalarının devam ettiği ve erken seçimin olacağı yavaş yavaş dillendirilmeye başlandığı bu boşlukta, dış odakların ve amaçları ülkeyi karıştırıp birilerinin ekmeğine halis tereyağını sürmek isteyen eski Türkiye sevdalılarının kol kola girip ülkemizi karıştırma çabalarını duyarlı her vatandaş gibi bende üzülerek izliyorum. Sisli havalarda avlanmaya çıkan kurtlar misali savaşlardan, karmaşadan beslenen güçler, meydanlarda tekrar boy göstermeye başladı ne yazık ki.

Ülkemiz bu sıkıntılarla mücadele ederken, iktidar olmak istemeyen bir parti devlet olmak isteyen bir cemaat gözlerimizin önünde arzı endam ediyor. Bir terslik var bu işte ya cemaat parti olmalı ya parti cemaat.

Doku uyuşmazlığını bile bile yapılan cerrahi müdahalelerin sonu hep kangrenle hep hüsranla sonuçlanmıştır. Muktedir olabilme mantığını iyice süzüp, hükümet kurma çalışmalarında doğru hareket etmek gerek.

Çok kritik bir noktada, adeta ateş çemberinde bulunan ülkemizde iktidar partisi olmak, ülkeyi yönetmek zordur. İktidar olup dışarıda ki baskılara karşı dimdik duracaksın, muhalefetin eleştirilerine muhatap olacaksın, menfaati çakışanlarla kavga edeceksin vs. Boşuna değil Bahçeli’nin muhalefette kalma isteği.

Ülkeyi yönetmek için verilen görevlerin ehil ve hak eden ellerde olması en doğrusu. Zor zamanlarda kim kılıç sallamış? Ganimetlere ilk kim üşüşmüş? İyi bellemek gerek. Kahramanları, yağcıları ve menfaatlerinin ardında top koşturanları iyi görmek gerek.

Acılarla sıkıntılarla zorluklarla tarih boyu hemhal olmuş insanımızın âlicenaplığını günümüzde de görmemizle beraber diğer taraftan herkesin kendi acısında kendi yarasında insanlığı aklına geliyor. Herkesin kendi acısını öncelediğini görüyoruz.

Bir de her fırsatı kendine layık ve hak gören bir mantık var maalesef.  Bir örnek verecek olursam; kendilerini devletin, vatanın sahibi görüp de paralı askerlik fırsatından yararlanan vatandaşlar var. Sizler bari başkalarının fırsatları değerlendirmelerine hoplamayın derim. 

Ramazan ve ardından bayram üzerine bir kaç cümle kurmak istiyorum izninizle.

‘Şehit annelerinin gözyaşları yağarken, bayram gelmiş umurumda mı?’ duyarlılığını yaşamak hassas insanların, dertlerle dertlenebilen insanların düşünebileceği bir olgudur. Ne mutlu ki vatanımda böyle duyarlılıkları olan insanlar var.

‘Şeker bayramı ‘şeker tadında bir bayram’ sözlerini boykot edip, -Ramazan Bayramı- demek en güzeli. En önemlisi de bilim insanlarının fazla şekerin sağlığa zararlı olduğunu dillendirmişlerken.

Birde bayramlarda çalışanlarımız var. İşe girmek için şartlarla hep kavga ederiz işe gireriz, ‘bayramlarda çalışmayalım’ sevdasına düşeriz. Eğer bayramlar için ek bir ücret alacaksak ‘ille ben çalışayım’ kavgasını ederiz. Velhasıl işimiz gücümüz kavga.

Dün yaşandı ve bitti. Bugün ve yarın için neleri doğru yapabiliriz-in kritiğini yapmak ve bu doğrultuda hareket etmek en mantıklısı.

Kalın sağlıcakla.

İlkay Coşkun
İrade Gazetesi, 29 Temmuz 2015-Yazı No: 57
İrade Gazetesi-Ülke Meseleleri-İlkay Coşkun

16 Temmuz 2015 Perşembe

Sivas’a Dair


Merhaba sevgili dostlar. 
 
Sivas üzerine çok yazıldı çizildi. Sivas hakkında güzellemeler yaparak, bilindik cümleleri tekrarlamak istemiyorum.
 
Sivas merkezde uzun yıllardır yaşayan, Sivas’ın on altı ilçesini de çokça görmüş gezmiş biri olarak tabii ki Sivas hakkında bir şeyler yazma cesaretini buluyorum kendimde. Sivas toprağına giriş yollarını, dağlarını, ovalarını, tarihini gören biri için Sivas’ın zenginliklerini görmemek ahmaklık olsa gerek.
 
Coğrafi ve tabiat şartları, insanların günlük yaşam şekillerini etkileyen en önemli unsur diyebilirim. Tipik iç Anadolu hüviyetini taşıyor Sivas’ımız adeta. Kültürüyle, gelenekleriyle, dini hayatıyla Anadoluluğu yaşayan özel bir şehirdir Sivas. Genelde Anadolu şehirlerinden çok farklılıklar görülmese de özelde her şehrin olduğu gibi Sivas’ın da çok farklı ve özel yönleri vardır.
 
Ulu Camii, Meydan Camii gibi ibadethanelerin çıkışlarında, vakur duruşlu ihtiyar amcaları, dedeleri görmüş, yılların insan bedeninde ki duruşunu hepimiz gözlemlemişizdir. Yaşanmışlıkları, sıkıntıları, dertleri, şehrin yükünü sırtlanmış, çınar misali gözümüzün önünde duruyor bu değerler. 
 
Etli pide fırınlarındaki, pazarlardaki, berberlerdeki, kıraathanelerdeki, çay ocaklarındaki ve sair mekânlardaki içten, yerine göre hararetli paylaşımlara çokça şahit olmuşuzdur. Sivas lokantalarındaki bol kepçeden yenilen yemekler sonrasında, insanların karınları fazlasıyla tok olarak ayrıldıklarını çokça duymuşuzdur özellikle Sivas’ta misafir olan dostlarımızdan. Çay tüketiminde ise Sivas’ımız kaçıncı sırada olduğunu bilmiyorum ama ön sıralarda olduğumuzu tahmin ediyorum.
 
Suyundan toprağından olsa gerek ozanlık, şairlik, âşıklık hali hep olagelmiştir Sivas’ta. Dertler, aşklar, ağır kış şartları yazdırır insana şiirleri. Büyük bir âlimin, ozanın, şairin çevresinden ne çok insan beslenir. Kendine küçük bir dünya kuran insan, farkında olmadan büyük dünyaları yaşar adeta. Tarihi mekânlara sinmiş yaşanmışlıkların izleri kendi halleriyle ne çok dersler verir bizlere. Sessiz yaşamlardan, Yukarı Tekkeden ne çok ibretler akseder biz yaşayanlar için. Şehrin üzerine üfler ölü toprağını her esen yel.
 
Gölova’ya, Gürün’e yüksek bir noktadan bakmak ya da Divriği Ulu Camii de namaz kılmak kaç kişiye ve kimlere nasip oldu acaba?
 
Bazı yüzyıllar vardır şehirlere mührünü vurmuştur. 12. Yüzyılın Sivas’a vurduğu mühür gibi. Sivas’ı kültür şehri yapan Abdulvahabi Gazi, Ahmet Turan Gazi,  Şemsi Sivasi, İhramcızade İsmail Hakkı Toprak gibi büyük değerler gelip geçmiştir bu topraklardan. Allah hepsinden rahmetini esirgemesin. Yaşadığımız bu yüzyılda bizim neslin bir mührü olacak mı bilemiyorum ama geçen yıllara göre silik bir mühür olur diye düşünüyorum.
 
Muhacir-Ensar birlikteliğinin en iyi yakıştığı bir şehirdir Sivas. Köy danasının değeri olmaz, köy çocuğu efendi olmaz dense de halk arasında, hak edene değer vermek esas olmalıdır. Sivaslıların kendi şehrinden olmayan insanlara daha çok değer verdiği söylenir. Bu genel eğilim Sivaslının âlicenaplığını göstermektedir aslında. Birçok bölgede fazlasıyla yapılan hemşericilik faaliyetlerinin içerisinde olup diğer insanları dışlamak hoş olmayan bir davranış biçimidir. Bu hastalıklı halin Sivas’ımızda daha az olduğu kanaatindeyim.
 
Bir güzel bakış da Sivas’a küsen insan için ‘insan sevdiğine küser mi?’ mantığı çerçevesinde değerlendirmek gerekir.
 
İnsan yaşadığı şehrin hatta ülkenin kıymetini bilemeyebiliyor. Elinden kayıp gidince kıymetleniyor çoğu değer. Sivas’ımızın değer kaybını en çok bu noktada olduğunu gözlemliyorum. İnsan her yerde insandır, toprak her yerde topraktır yaklaşımındaki düz mantık yerine, şehirlerin tarihini ve kültürünü iyi okumak aynı oranda özümsemek gerekiyor.
 
Şehirlerin büyümesini hep maddi çerçevede, nüfus oranında görmemek gerek. Şehirlere maddi bakış açılarıyla bakmak yerine farklı boyutlarıyla da görebilmek önemlidir. İş, aş ve belediye hizmetlerinin iyi olduğu şehirlerde yaşamak tabii ki her insanın aradığı bir hal olsa gerek. Metropol, büyük şehir maddi çerçeve pencerelerinden bakmak yerine şehrin dinamiklerine, insanlarına, kültürüne bakmak daha elzem bir yaklaşım olacaktır kanımca. Nasıl ki insanoğlu et kemik ve sinirden oluşmuyorsa sadece, şehirlerinde bir ruhu olduğunu da kabul etmek gerekir.
 
Özelde Sivas’ımız genelde ülkemiz ve bütün Müslüman âlemi için kültürümüze, tarihimize ve geleceğimize sahip çıkmamız gerekmektedir. Bunun için sağlam irade ve şuur gerek. Kültür şehri, sultan şehir gibi benzetmelerinin içerisini tam doldurmak en önemli görevlerimizden biri olmalıdır.
 
Sivas’ın dünü yaşandı bitti. Bu gün ve yarın için neler doğru yapılabilirin kritiğini yapmak ve bu doğrultuda hareket etmek en mantıklısı gibi geliyor bana.
 
Kalın sağlıcakla.

 
İlkay Coşkun
İrade Gazetesi, 22 Temmuz 2015-Yazı No: 56
İrade Gazetesi - Sivas'a Dair - İlkay Coşkun
 

12 Temmuz 2015 Pazar

Eski ve Yeni Türkiye Mevzusu

Eski ve Yeni Türkiye Mevzusu

Merhaba sevgili dostlar. 

Eski Türkiye sevdalıları, ‘eskiden her şey yolundaydı, her şey tıkırında ve doğruydu’ derken ‘eski Türkiye, menfaatlerime daha çok uygundu’ demiyorlar mı sizce?

Zaman gelecek yeni Türkiye diyenlerin yeni Türkiye’si de eskiyecek, bunu bilerek hareket etmekte fayda var.

Yeni Türkiye’de de hastalıklı birçok hal devam ediyor maalesef. Etliye sütlüye karışmayan hep güçlünün yanında olan mantalite, yeni Türkiye’de de devam ediyor. İnsanın zaafları, güçlü olma isteği, savaşları hep devam edecek gibi.

Eski Türkiye’den günümüz Türkiye’sine devrolan birde mahalle baskısı suçlaması var. Sadece dindarlara atfedilen mahalle baskısının diğer çevrelerde olmadığını ve daha az olduğunu kim inkâr edebilir ki? Eski Türkiye’de, iki başörtülü çocuk ilahi okur,  laik sistem için tehdit olurdu dhkp-c gibi örgütler kendimi bildim bileli yıkarlar yakarlar ama sistem için çok da sorun olmazdı. Faili meçhul cinayetlere, Fadime Şahin’lere hiç değinmek istemiyorum. Kendileri çalmışlar kendileri oynamışlar. Bizlerde uyutulmuşuz velhasıl. Boşuna üzülüp boşuna ağlamışız yıllarca.

Zamanla kulların kanunları hep değişiyor değişmeye mahkûm. Allah'ın kanunları hep aynı yerinde kalıyor. Bunu bilmek ve bu doğrultuda hareket etmek gerekiyor. Mesela, Arabistan’a gidilmeden de ülkemizin okullarında başörtülü öğrenciler okumaya başladı. Ülkemize birçokların korkulu rüyası şeriat gelmedi. Meclise başörtülü milletvekilleri girince ülke batmadı. Bu durumları rahmetli Demirel dünya gözüyle gördü. Keşke rahmetli Ecevit’te görebilseydi.

 Yeni Türkiye’mizde cemaat ve devlet çatışması içerisinde kaldık. Bu sorun için bir örnek vermek istiyorum izninizle. Sezai Karakoç’u çok insan sever sayar ama bu insanların birçoğu onun düşüncesine yakın olan Yüce Diriliş Partisine oy vermeyi düşünmez nedense. Aynen bunun gibi, cemaat cemaatken, parti partiyken insanlar için değerlidir. Taş yerinde ağırdır anlayacağınız. Devleti yönetmek, cemaat yönetmeye benzemez. Cemaatte amaç ve yöntemler çok daha keskindir. Devleti yönetmek ise daha karmaşık ve zor bir iştir. İkisi bir şekil de olsa bir araya geldi mi bugün yaşanılan sorunlar kaçınılmazdı.

Günümüzün en önemli sıkıntılarından birisi rahatlık olsa gerek. İşi para ile ilgili olanları saymaz isek sadece para, alışveriş, yeme içme, eğlenme ve giyinme gözüyle dünyaya bakanları çok itici bulmuşumdur her daim. Çağdaş kölelik ise günümüzün en önemli sorunlarından biri olmaya başladı ne yazık ki. Bu sorunu çözüm için topyekûn özverili çaba içinde bulunmamız gerekmektedir. Özgürlüklerin kıymetini bilmek gerekiyor kaybedilmeden. Sağlığımız gibi. Başkalarının tahakkümü, yönetimi altında yaşıyorsan yarı açık hapishanedesin demektir. Kendi hayatını yaşama özgürlüğün varsa, mutluluğun önemli bir kısmını elde etmişin demektir.

Beş bin yıldır var olan saban ve kağnıyı görüp de internet, bilgisayar ve uzay çağını yaşayan bir nesil olarak avantajlı mıyız değil miyiz bir türlü çözemedim.

Velhasıl insanoğlu tüm hızla yoluna devam ediyor. İlerleme çabasıyla kendini paralıyor ama şunu bilmek gerek ki yarın öleceğini bilmek bu gün ölmeyi göze almak demektir. Hiçbir ilerleme ölüm gerçeğinin önüne geçemiyor.

Kalın sağlıcakla.

İlkay Coşkun
İrade Gazetesi, 15 Temmuz 2015-Yazı No: 55
İrade Gazetesi-Eski ve Yeni Türkiye-İlkay Coşkun

4 Temmuz 2015 Cumartesi

Çuvaldızla İğne Meselesi

Çuvaldızla İğne Meselesi
 
Merhaba sevgili dostlar. 
 
Ülkemizde insanımız genel manada iki yol üzerinde ilerlerler. Cenaze seremonisi gibi ritüeller dışında, İslam dininin yaşantımızda olmasını istemeyen bir güruh ve dini hassasiyetleri olan diğer kesim. Dindar insanla dini hassasiyeti olmayanların mücadelesi, eskiden olduğu gibi bugünde yarında devam edecektir.
 
Devlet Bahçeli ne kadarda, ‘Türkün siyahı, beyazı, mavisi olmaz’  dese de ben olduğuna inanıyorum ne yazık ki. Ceplerine biraz para girdi mi kendini beyaz Türk zanneden o kadar çok insan var ki. Aynı mahallede, aynı apartmanda oturan hatta aynı işi yapan bu tipler kendinden olmayanları alt statüde görürler. Bu ayırımı yapabilecek aklı nereden buldularsa.
 
İnsanların sınıf oluşturma merakı ve çabasına harcadığı emek, keşke daha iyi daha güzel alanlara olsa.
 
Birde sistem içindeki düzenin, menfaat adamları vardır. Kraldan çok kralcı olmamak gerek. Birilerinin sırtıyla gelip, menfaatleri doğrultusunda, başka yerlere yaranmayı amaç edinir bu tipler. Çok yazık çok.
 
Düşmanlık iyi bir şey değil. Hiç kimseye düşman olmayalım ama düşman olmada da bir sıralama olmalı diye düşünüyorum. Araplara özellikle İran’a düşman olduğumuz kadar ABD’ye, Avrupa’ya da düşman mıyız acaba? Birçokları bu soruyu kendine sormalı. Aslında Bu soruyu ülkece kendimize sormamız gerekiyor.
 
Birde özel günlerimiz var tabii ki. 14 Şubatı allayıp pullayıp Müslüman mahallesinde salyangoz gibi satıyorlar. Evliliğe değil de sevgili bulmaya özendiriyorlar gençleri bu gibi günlerle. Yılbaşı, sevgililer günü, anneler günü, babalar günü vs hep Müslümanlıkla alakası olmayan kutlama etkinlikleri. Bir nevi alışveriş piyasasını canlandırma etkinliği diyebiliriz bu günlere. Biz kökenli, dünyanın kutladığı bir gün olsa keşke diyesi geliyor insanın.
 
Gün geçtikçe insanoğlunun işi gücü azalıyor. Can sıkıntısı çekmeye başlayan birey kendini yemeye, giyinmeye, eğlenceye ve olur olmaz uğraşlara vuruyor. Velhasıl insanoğlu çok yönlü ve değişken bir varlık. Bu gün doğru gördüğü bir hareketi yarın yanlış görülebiliyor. Ne çok şaşıyor insan.
 
Her türlü olumsuzluklara rağmen, dertlerle dertlenenlerin yaşadıkları bir yerdir bizim vatanımız. İnsanımızı insanlık âleminin bir tık önünde görüyorum olumlu anlamda. Bu arada belirtmeden geçemeyeceğim bir konu; İki milyonu aşkın Suriyeli kardeşimizin sorumluluğunun üzerimizde olması, Doğu Türkistan ilgisizliğini doğurmamalı diye düşünüyorum. Allah o kardeşlerimize de yar ve yardımcı olsun.
 
Velhasıl her şeyin, her güzel şeyin devamı ölüme dayanıyor ister istemez. Ölümler olsa da yaşayanlar için hayat mücadelesi devam ediyor bir şekilde. Ölümün o soğuk yüzünden kaçamıyor insan. Yüzyıl da olsa bir neslin devri kapanıyor. Yakın zamanda yaşanılan Kenan Evren ve Süleyman Demirel örneğinde ve birçoklarında olduğu gibi.
 
Ölüm alabilene ne çok dersler veriyor aslında.
 
İlkay Coşkun
İrade Gazetesi, 08 Temmuz 2015-Yazı No: 54
İrade Gazetesi-İlkay Coşkun-08.07.2015
 

28 Haziran 2015 Pazar

Poetik Mülahaza

Poetik Mülahaza

Şiir nedir sorusu her önümü geldiğinde, geri planda şiir ne değildir sorusu beraberinde geliyor zihnime. Çizilen hattın belirlenmesi açısından, ‘her şey zıddı ile kaimdir’ sözüyle örtüşüyor zıtlık. Neye göre, kime göre, alt soru perspektifleri tablonun rötuşlarını sunuyor adeta. Şiir, insanlığın ortak paydasında söz sanatıdır aslında.

Şiir, dilin güzelliklerini öğreten, imgelerle, ahenk unsurlarıyla harmanlanmış sözcükler, cümleler sanatıdır, zanaatıdır bir yerde. Şiir ülkeler kurmaz, medeniyetlere katkıları olur sadece. Olsa olsa şiirle yatıp şiirle kalkanlar için takıntı olabilir. Şiir, hayata bakış açısını, yaşam felsefesini belirleyen önemli bir unsur niteliği taşıyabilir. 

Şiir, edebiyatın kalbi, can damarı, beynidir. Nasıl ki kalp, damarlar, beyin hayat fonksiyonlarının olmazsa olmaz unsurlarıdır. Şiir de edebiyatın en önemli hayat kaynağıdır. Birçok edebi tür içerisinde gizlenmiş şiirleri görürüz her daim edebiyatta.

Şiirsel anlatımıyla romanı, öyküyü, hikayeyi vs. birçok türü sayabiliriz. Müziğin temelinde de şiir vardır aslında. Uyum ve ahenk şiirin nasıl ki özünü oluşturuyorsa, edebiyatın harcında da şiir vardır. Şiir, edebiyat üstü değil, edebiyatın ta kendisidir. Şiir, edebiyatın üssüdür.

Nasıl ki kelimelerin hal ekleri var, şiirin de bir hal eki,  iklimi vardır. Olmalıdır da. Şiirin güz hali, şiirin eylül hali, şiirin kış hali, şiirin ılıman hali gibi. Yeri gelir yanar sıcaktan, yeri gelir donar. Şiirin ‘var hali’ dir iklim. Hayatın hallerini çağrıştıran iklim şiire nüfuz eder,  şiirle içselleşir. Tohumla yenilenen tabiat gibi doğar küllerinden. Güzel kokularını doğaya salar ve seslerle ahenk oluşturup gezinir yeniden. 

Genellikle yolda yürürken zihnime imgeler takılır. Not defterime bu aforizmik söz kırıntılarını not ederim. Şiir yazma isteğim arttığında, bu notlarım doğrultusunda şiirim şekillenir. Sonuçta yazmak istediğim şiir değil de bambaşka bir şiir çıkar ortaya.

Şiiri seslendirmelerinde, şiirde kullanılan fon müziğinin, şiirin önüne geçmesini engellemek, kelimeleri yutmamaya ve vurgulara dikkat etmek gerekir. Son olarak da şiir seslendirmelerinde aşırı yüksek tondan kaçılmasına dikkat edilmesi gerekir.


İlkay Coşkun
İrade Gazetesi, 01 Temmuz 2015-Yazı No: 53
Poetik Mülahaza-İrade Gazetesi-İlkay Coşkun
 

20 Haziran 2015 Cumartesi

Şiir Yolculuğu

Şiir Yolculuğu

2014 yılı sonbaharında biraz tedirgin daha çok heyecanlı başladığım ‘İlkay Coşkun’la şiir yolculuğu’ programımda kıymetli konuklarımla ve sevgili siz şiir dostlarımla bir araya geldim.

Bir sezon boyunca yaklaşık otuz hafta evlerinize konuk oldum. Bazı hafta bir, bazı hafta iki bazı haftalarda üçer konuk birden misafir ettim. Seçkin elli konuğumu sizlerle buluşturdum. Bu konuklarım arasında kimler yoktu ki. Şair, ozan ve yazar dostlar, şiir yorumcuları, halk müziği sanatçıları, akademisyenler, öğretmenler, dernek başkanları, dergi editörleri, şiir ve edebiyatsever dostlar belli başlı sıralayabildiklerim.

Özellikle genç kuşak temsilcilerini misafir ederek, gençleri öncelemeye çalıştım. On dokuz yaşında da misafirim oldu, yetmiş yaşında da.

Ne kadarda olsa, 'şiirle şairin buluşma mekanı İlkay Coşkun'la Şiir yolculuğu' Fragman metnini kullansam da, kapım bütün edebiyat ve şiir severlere, kültür adamlarına açıktı.

Bir sezon boyunca, programın açılışında sizler için seçtiğim şiir tanımlamalarını, şiire bakış açılarını dillendirdim. Filozoflardan tutun da dilbilimcilere, şairlere kadar en nadide örnekleri sundum sizlere.

Yandaş ve muhalif olmadan sadece kültür yayıncılığı ve dini yayınlar yapan Radyo Hilal, 89.5 frekansıyla Sivas ilçe ve köylerinde ayrıca internet üzerinden Türkiye ve dünyaya yayınlarını ulaştırmaktadır. Ev sıcaklığında, ayakkabılar ile girilmeyen, halıların serili olduğu mekanlar, namaz kılınan mekanlar huzur verir insana. İşte böyle bir yer Radyo Hilal.

Televizyon ile radyo sık sık karşılaştırılır ya hani. Radyonun sıcaklığını, samimi ortamını, rahatlığını televizyona değişmem açıkçası. Zaman zaman yerel televizyonlara konuk olarak katıldığımda oluyor ama radyonun yeri apayrı yüreğimde benim.

Çay bahane maksat muhabbet sözüne bir nazire bizimkisi. Radyoculuktan, sunuculuktan çok sohbet ve muhabbet bizimkisi. Sevgili dostlarla dost meclisinde karşılıklı söyleşi yapmak. Bu sohbetler esnasında konuklarımın bir çok yönlerini görme imkanım oldu diyebilirim.

Bazı konuklarımın zaman zaman çekinceleri oldu ama tamamı memnun ayrıldılar program sonunda. Her perşembe 21-23 saatleri arasında, iki saatlik süre boyunca sizlerle birlikte oldum. Yarımşar saat aralıklarla dört bölüm halinde sundum programı. Programın içerisinde yeni sayıları çıkan dergilerden konuştuk. Özellikle şehrimizdeki kültürel etkinliklerden bahsettik. Çanakkale zaferi yıldönümü gibi özel günler için özel programlar hazırladık.

Ayda bir şair ve yazarlardan oluşturduğumuz ajandamızdan notlar paylaştım.

Benim ve Radyo Hilal yetkilileri için bütün konuklar ve dinleyiciler kıymetledir ve özeldir. Program bitiminde canlı program kaydının bana ve konuklarıma verilmesi ayrı bir güzellik oluşturdu.

Teknik masada görev yapan Ahmet, Zafer ve Beytullah kardeşlerimin büyük emekleri oldu programıma. Bu anlamda kendilerine çok teşekkür ediyorum. İlgi, çay servisi ve ikramlardan konuklarımın memnun kaldıklarını söyleyebilirim.

Radyo programıma hazırlıksız gitmek olmazdı. Bütün programlarım için ön hazırlık yaptım.
O haftanın konuğu belli olduktan sonra, konuklarımla ilgili bilgileri toparladım. Her konuğuma ilgisi çerçevesinde en az 25-30 soru hazırladım. Gündelik, rast gele mevzuları konuşmak olmazdı. Konuklarımın edebi kişilikleri ve fikirleri benim için çok önemliydi.

Haftalık programlar sonlandıktan sonra iş bitmedi tabi ki. Radyo programım için özel olarak kurduğum http://radyoprogrami.blogspot.com.tr/ isimli blog sitesine iki saatlik program kaydını,  programda çekilen konuklarımın resimlerini, konuk davetiyelerimi ve ilgili bütün bilgileri blog sitesinde arşivlemiş oldum.

İzninizle programa katılan konuklarımın isimlerini zikretmek istiyorum.

Akademisyen yazar Hasan Coşkun, eğitimci şair Yusuf Bal, şair Bilal Karaman, şair Cengizhan Konuş, şair Mızrap Güleç, öykü yazarı Mücahit Sarı, şair Refik Kutlu, yazar Neslihan Ermahiş, şair Eyüp Aktuğ, şair Halil İbrahim Koç, eğitimci yazar Hanife D. Özel, eğitimci şair Vildan Poyraz Coşkun, şair Nevin Kılıç, eğitimci şair Sinan Ceran, Sişad başkanı şair Bekir Alim, şair Mustafa Altınay, şiir yorumcusu Faruk Bilge, eğitimci yazar Süleyman Ceran, şair Tevhidi (Kenan Bilgaç), şair Eren Yıldız, aşık Furkani (Turan Yıldırım), aşık Enver (Enver Artuç), şiir yorumcusu Buket Doğan, şair Nimet Çelik, şiir yorumcusu radyocu Sefa Aksoy, şair Ahmet Köse, şair Fikri Pınarlı, şiir yorumcusu Samet Boga, eğitimci Ömer Çıtır, ozan Efsani (Mustafa Tombul), şair Hanifi Hatip, şair Metin Dalkürek, aşık Eseri (Ahmet Duran Bülbül), aşık Seçkini (Hasan Basri Güngör), aşık Rahi (Nazif Yıldırım), şair Şükrü Toprak, şair Zekeriya Duman, eğitimci şair Sebahattin Erbıyık, eğitimci şair Kul Mehmet (Mehmet Anulur), şair Bahri Kara, THM sanatçısı Halil İbrahim Dumlu, THM sanatçısı Tamer Günaydınoğlu isimlerini sizlere zikredebilirim.

Bize bu fırsatı veren Radyo Hilal yetkililerine, Sorumlu Müdür İrfan Bey'e, Anadolu Gençlik Derneği Başkanı Bülent Hocama, yayın yönetmeni Muhammed Bey'e, isimlerini zikrettiğim teknik masada görev yapan dostlarıma, davetime icabet eden misafirlerime ve özelde Radyo Hilal dinleyicilerime ve genelde bütün Hilal Efem müdavimlerine ayrı ayrı teşekkür ederim.

Allah, ömür ve sağlık verirse 2015-2016 yılı yeni yayın döneminde yeni Radyo Hilal program formatımla evlerinize konuk olmak istiyorum.

Sağlıklı, huzurlu, mutlu bir yaz dönemi dilerim.


İlkay Coşkun
İrade Gazetesi, 24 Haziran 2015-Yazı No: 52
İrade Gazetesi-Şiir Yolculuğu-İlkay Coşkun
 

11 Haziran 2015 Perşembe

Mustafa Altınay Hakkında

               Mustafa Altınay Hakkında


Merhaba dostlar. Bazı haftalar şair ve yazar dostların edebi yönlerine değinmek istiyorum köşemde. Bu hafta şair Mustafa Altınay’ın edebi kişiliğinden söz etmek istiyorum izninizle.

Mustafa Altınay’ı 10 yıla yakındır tanıyorum. Ay parlaklığındaki sakalı, daima gülen gözleriyle, nurani duruşuyla 68 yılın sıkıntılarını gölgelemeye çalışmaktadır adeta. Fakat bizler onun iç dünyasını, soyadı gibi altın kaleminden akıttığı mısralarından anlamaktayız.

 

-bu çileden aciz değilim amma /dertlilere baş eyledi dert beni /hayatım elinde oldu muamma /kendisine iş eyledi dert beni - Altınay’ım bu yük sırtıma bindi/ yenilmem sanardım dert beni yendi /gözüm kulağıma enmeler endi /en sonunda tuş eyledi dert beni-

Tüm bunların ötesinde bir araya geldiğimiz meclislerde, misafirlere gösterdiği ilgi, sevecen tavırlarıyla dikkatimi çekmiştir her zaman. Büyük olmasına karşın kendinden küçüklere bile ders verircesine saygılı ve alçak gönüllü bir insan Mustafa Altınay. Hal ve hareketleriyle çevresinde oldukça sevilip sayılan bir kişi. Bu özelliğini de gittikçe yozlaşan toplumumuzda aranılan hasletlerden biri olarak görmekteyim.

-görmüyon mu giden geri gelmiyor /gaflet uykusuna yatan bilmiyor /düşünsene bir kez kimler ölmüyor /vücutta emanet can gafil insan - neye yarar gülüp oynasan hergün/ seni de yurdundan ederler sürgün /toprak olacağız hepimiz birgün /nene gerek şöhret şan gafil insan-

Ozanımızın gözlemlediğim bir başka özelliği de, imrenilecek derecede ki hafızası. Bu yeteneğini kullanarak şiirlerinin birçoğunu ezbere okuyabilmektedir. Bir başka özelliği ise hitabının kuvvetli olmasıdır. Özellikle toplumsal içerikli şiirler yazması ve içinde bulunduğu ortamları renklendirmesiyle de dikkat çekmektedir.

-beri gel sevdiğim yaklaş yanıma/ne olur göz göze bakınmayınan/bu ayrılık tak eyledi canıma
hasret bitmez kına yakınmayınan - Altınay yazarda payını almaz/yanakta açılan güllerin solmaz/zor ile seversen meymenet olmaz/muhabbet mi doğar okunmayınan-

Mustafa Altınay’ın eğitim hayatının olmamasına rağmen daima bilginin peşinde koşmuştur. Bu yüzdendir ki eğitimli, okumuş insanlara ayrı önem gösterdiği gözlenmektedir.

-dil söyler kelamı beyin çevirir/akıl yumak eder fikir eğirir /bazen olur ta tabandan devirir/hizaya gelmeye çalışır bunlar-

Hikmet yüklü şiirlerinden birkaç örnek dörtlük aktarmak istiyorum sizlere.

-akılda fikirde başta/dere ırmak dağda taşta/bahar yazda hemi kışta/yaratanın hikmeti var - lalede sümbülde gülde/şakıyıp öten bülbülde/diş ile damakta dilde/yaratanın hikmeti var - der ozanımız.

Ozanımız, şiirde her dem yenilik peşindedir. Satranç şiirlerinden çok güzel örnekler vermektedir. Mesela “J” harfi dâhil alfabemizdeki bütün harfleri ihtiva eden, şiirin her satırı aynı harfle başlayan şiirleri vardır. Çok değişik görsel şiirleri var. İçten dışa ve dıştan içe okunabilen değişik geometrik şekillerde görsel, deneysel şiir çalışmaları vardır. Klasik akrostiş şiirlerin dışında çok çeşitli formlarda akrostiş şiir çalışmaları da mevcuttur. Hece şiirleri yazmasına rağmen ozanımız genç şairlere örnek olacak şekilde yeni arayışlar, farklı yaklaşımlar ve yenilik içerisindedir.

Kısaca methiyeler, mersiyeler, destanlarda yazan ozanımız, bayrağına, vatanına, toprağına âşıktır ve kadir kıymet bilmektedir. Her zaman doğrunun, dürüstün yanındadır. Dinini, vatanını, milletini seven insanlar onun için ayrı bir öneme sahiptir. Ozanımız aynı zamanda kişiye özel şiirler yazabilecek yetenektedir. Oğlum Poyrazhan’ın doğumu üzerine yazdığı şiir bize, aynı zamanda geleceğe bırakacağı güzel ve anlamlı bir anı olmuştur.

Mustafa Altınay ozanımıza sağlıklı, hayırlı, uzun bir ömür dilerim.

-Mustafa Altınay-

1947 Sivas Alahacı köyü doğumlu. Çocukluk ve gençlik yılları köyünde çobanlık yaparak geçti. Çiftçilikle uğraştı. 1966 yılında gurbet hayatı başladı. İzmir ve Muğla'da inşaat işlerinde çalıştı. Şu an Sivas’ta yaşamaktadır. 6 adet şiir kitabı vardır. Birçok antolojide şiirleri yer aldı. Sivas yazarlar ve şairler (Sişad) Derneği üyesi ve derneğin yönetimde de aktif görev almaktadır.

İlkay Coşkun
17.06.2015
Sivas İrade Gazetesi / Yazı No: 51
İrade Gazetesi-Mustafa Altınay Hakkında-İlkay Coşkun
 

8 Haziran 2015 Pazartesi

Seçimlerin Ardından

Seçimlerin Ardından

7 Haziran Milletvekilliği seçimleri sağ salim sonlandı nihayet. Genel anlamda çok büyük provokatör olaylar vuku bulmadı. Vatana millete hayırlı olsun.

Tek başına iktidar olabilme hakkı elinden alınan Ak Partinin çok şımardığını, uyarıldığını söyleyenler oldu.  Bu sonucun muhalefetin amaçlarından birinin dahi olsa gerçekleştiğini söyleyenler oldu. Bazı kadrolu muhalefet partilerinin, muhalefette kaldıklarına memnun oldukları görüldü. Kazanmaktan çok karşısındakine zarar verme erki görüldü. “Bundan sonra ne olacak?” kaygısını taşıyanlar oldu. “Cumhurbaşkanı ve İktidar Partisi bundan sonrasını düşünsün” diyenler oldu. Umulmadık çevrelerin umulmadık partilere oy topladığı görüldü. CHP, MHP, HDP, Cemaat, Aydın Doğan medyası gibi güçlerin bakış açılarını ayrı ayrı görme, yorumlama imkânı bulduk. Saadet Partisi ve diğer küçük partilerin konumları belli oldu. Ve en önemlisi de halkımızın eğilimleri görüldü. Bu seçim sonuçlarına dış güçlerden kimler sevindi kimler sevinmedi birde bunu değerlendirmek gerekiyor.

7 Haziran 2015 yılı seçim sonuçları:

AK Parti % 41
CHP % 25
MHP % 16
HDP % 13
Saadet % 2
Diğer % 3

Seçimden bir gün önceki tahmini oy oranlarım,
-06.06.2015-

AK Parti % 43
CHP % 26
MHP % 16
HDP % 9
Saadet % 4
Diğer % 2

Benim için HDP sürpriz oldu. Açıkçası bu kadar %13’lerde oy almasını beklemiyordum. HDP gibi partilerin sistem içerisinde olmasını daha yerinde buluyorum fakat-AK Parti düşük oy alsın yeter ki-diyerek rastgele oy kullanılmasını doğru bulmuyorum- demiştim seçim öncesi değerlendirmemde.

Olası koalisyon içinde bulunan Devlet Bahçeli, koalisyonların iyi bir şey olmadığını söylemişti. Birçok vatandaş gibi bende ayni şekilde düşünüyorum. Yaşadığımız bu süreç içerisinden tek parti iktidarı daha hayırlı olacaktır. İyi ya da kötü tek parti iktidarlarında bir şeyler yapılabildiğini tarafsız gözle bakıldığında herkes görecektir. Bu iktidarı ister sevin ister sevmeyin on yıllık süreçte ülkem çok yol kat etti. Her şey mükemmel mi? hayır ama geçmişi bilenlerin kıyaslamayı çok daha iyi yapacaklarına inanıyorum. Belli yaşlarda olanlar, geçmişteki koalisyon oluşumlarını unutmamalılar. “illaki ben” demekten feragat etmedikleri gibi, kendi içlerinde uzlaşı sağlayıp ülke menfaatlerini önlerine koyamayan partilerle biz çok zaman kaybettik. Çok zarar gördük.  Şimdiki dönemde başkanlık sistemi, yeni anayasa, barış süreci, cumhurbaşkanımızın şu anki konumu gibi konular göz önüne alındığında sözde koalisyon çabalarının ardından erken seçime gidilebileceğini düşünmekteyim.

Medya üzerinden birçok formülün kritikleri yapılıp sonuçlar değerlendiriliyor. Bu mevzulara girmek istemiyorum. İnsanımızın çok fazla politize olduğunu düşünüyorum. Bu noktalara kısaca değinmek istiyorum izninizle.

Kullandığımız isim farklılıklarına bakın, Esed-Esad, Pekeke-Pekaka, Ak Parti-Akepe gibi ne kadar tarafgir ve politize olduğumuzu göreceksiniz.

İnsanlara bakıyorum, düşünceleri ile hareket tarzları uyum içerisinde. Sendikasına bakıyorsun partisiyle uyumlu. İzlediği televizyona bakıyorsun oy verdiği partiyle uyumlu. Bu yüzden kimse kimseye yandaş ve muhalif suçlaması yapmasın.

İster sağ cenaha bakın ister sol cenaha, kendilerini bir yerlere monte etme çabası güdüyorlar “ayrı gezen koyunu kurt kapar” deyip özgürleşemiyorlar.

x partisinde değilken, yandık bittik edebiyatı yaparlar, x partisine girince her şey güllük gülistanlıktır, x partisinden ayrılınca yine aynı çığırtkanlıktadırlar.

Yönetimler genelde çevrelerinde, yönetebildikleri insanları bulundururlar, yandaşlık ve muhaliflik her cenah için, doğal bir realitedir.

Milletvekillerinin sadece hangi partiden olduğuna değil de, Amerikancı Avrupacı olmamalarına da dikkat etmemiz gerekiyor. Yerel, Anadolulu ve bizden olmalarını gözetmekte fayda var.

Ne yapılırsa yapılsın, insanlar kendi gibi olan insanları genelde seviyorlar son tahlilde.

Seçimlerin dünyanın sonu olmadığını gördük. Yaşandı ve bitti. Bakalım bundan sonra neler olacak, neler yaşanacak.

Bir temenni ile yazımı sonlandırmak istiyorum.
Parti oy oranlarından önce temiz yüreklerin oranını artırsak daha yerinde ve isabetli olacaktır.

Sağlıklı, huzur dolu günler dilerim.


İlkay Coşkun
10.06.2015
Sivas İrade Gazetesi / Yazı No: 50
İrade Gazetesi-Seçimlerin Ardından-İlkay Coşkun


1 Haziran 2015 Pazartesi

İnsana Dair

İnsana Dair

İnsanoğlu bir taraftan aklıyla en üst noktada yaratılmış bir canlı, diğer taraftan acizliği muhtaçlığı en üst noktalarda yaşayan bir varlık. Hırsları, savaşları, mücadeleleri acımasız noktalara çıkarabilen bir varlık. Kalelerinin zamanla birer birer yıkıldığı insanoğlu, çılgınca veryansın ediyor. Gösterilen yiğitlik seremonisi neden bu kadar acımasız noktalara geliyor.

Her yürekte ayrı bir insan, her insan ayrı bir dünya. Anlayacağınız dünya içinde farklı dünyaları yaşıyoruz. Aslında insanın en büyük savaşı kendisiyle. Dünya ikinci sırada. En ölümcülü de insanın insanla olanı. Nasıl ki rütbesi yükselen komutan eski rütbelerini sökse de rütbeleri değerli kılan askerlik ve askeri elbisedir aslında. İnsanlığın alt yapısından gelen bütün rütbelerde böyledir.

Gösteriş merakıyla beraber, güç mücadelesi içerisindedir insanoğlu. Münzevi hayat tarzını, hayat felsefesini benimseyen ne kadar az insan var etrafımızda. Birçoğunun çabası popüler alanı destekliyor ve bu alanı hareketlendiriyor besbelli.

Zaman içerisinde insanoğlu ister istemez ilerleme, gelişme çabasıyla hareket ediyor. İnsanın fıtratından gelen özellikleri çokta deşmemek gerek. Kişisel gelişim ve benzeri yöntemlerle, zorlamalarla insanı olduğundan daha farklı mecralara çekmek, başka arızalara sebebiyet vermektedir. İnsanı geliştiren yönlerin en önemlileri, vicdani, insani ve merhamet odaklı olanlarıdır. İnsanların daha çok bu yönlerinin geliştirilmesi amaç edinilmelidir.

Yeri geldiğinde insanlar çok bencil olabilmektedir. Kendinden başkalarını istemeyen, hazmedemeyen zihniyetlerde var maalesef. Allah korusun, bizimde zorda kalabileceğimizi hiç düşünmezler mi? Onlar -bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın- mantığını neden bu kadar benimsemektedirler anlamıyorum.

Doğumla beraber yükselmeye başlayan güç çabası, ölümün yaklaştığını anlamaya başlayınca yavaş yavaş ivme kaybediyor ya da fizyolojik beden yaşlılıkla beraber mani oluyor birçok şeye. Üst limitteki gençlerin enerjisi ise orta yaştan itibaren gün geçtikçe düşmeye başlıyor, heyecanları da aynı oranda azalıyor.

Bizi hep bizle sınıyorsun, ne bağlanıyorsun sen bize dünya. Kılıcını kuşanıp, nefisle geliyorsun imtihan yüklü dünya. Bilindiği üzere kuşak çatışmalarını hep yaşıyoruz. Bilinçten midir yoksa yaşama tekrar dönmekten midir bilinmez orta yaş döneminde ya da yaşlılıkta gençleri anlama telaşına düşüyoruz. Yaşlanmaya fırsat bulursak eğer.
Hayat bize birtakım şeyleri verirken, birçok şeyi de alıyor maalesef. Arabalarının yanında poz verenlerin çoğunun saçlarının kel veya beyazlamış olduğunu görürsünüz.
 
Herkes bir başkasını değiştirme çabasındayken, diğer tarafta her gün ölüm arabasında son yolculuğuna çıkmaktadır. Hiç kimse istemese de ölüm güzel şey. Özellikle çok yaşlanınca hayatımızın en önemli gerçeği oluyor. Biraz uzun yaşayan nesil ile biraz kısa yaşayan nesil arasındaki ölümün arka arkalığını, hayatın kısalığını her gün görüyoruz da uslanmıyoruz maalesef. Allah’ın ipi yerine başka iplere sarılan insana ibretlik şamar her dem yüzünde patlıyor.

Fani dünya, biz seni anlamadık. Sen bari bizi anla.
Sağlıklı, huzur dolu günler dilerim.

İlkay Coşkun

03.06.2015
Sivas İrade Gazetesi / Yazı No: 49
İrade Gazetesi-İnsana Dair-İlkay Coşkun
 
 

25 Mayıs 2015 Pazartesi

Sivrialan İzlenimleri

Sivrialan İzlenimleri
22.05.2015 Cuma günü Dünya Ozanı Âşık Veysel Kültür ve Sanat Günleri çerçevesinde, Sivas Kültür Müdürlüğü himayesinde, İl Kültür Müdürümüz Kadir Pürlü Bey’le birlikte sabah başlayan etkinliğin ardından iki otobüs dolusu şair, yazar, ozan, âşık ve yurt dışından gelen müzisyen dostlarla Âşık Veysel’in Sivrialan Köyüne yola çıktık. Burada itiraf etmeliyim ki ömrünün yarıdan fazlasını Sivas’ta geçiren biri olarak bugüne kadar Âşık Veysel’i ziyaret etmemiş olmak benim için büyük bir eksiklikti. Kültür Müdürlüğümüzün sağladığı bu imkândan dolayı kendilerine teşekkürü bir borç biliyorum. Âşık Veysel’i anma ve onu en doğru şekilde anlama etkinliklerinin dört güne yayılması, yapılan işin ne kadar ciddi olduğunun bir göstergesi.  Kültür İl müdürümüz başta olmak üzere emeği geçen herkese teşekkür ediyorum. 

Gelelim gezi izlenimlerime;

Şarkışla ilçemize 33 kilometre mesafede olan Sivrialan’a ulaşmak için 3-4 köyü ve Kızılırmak’ı geçtik. Köy yolu çok yeterli olmamakla birlikte birçok köy yoluna nazaran daha iyi durumda, asfalt bir yoldu. Sivrialan’ın rakımının yüksek olmasından kaynaklı rampa çıkış dikkatimizi çekti. Sivrialan’a girişte köy muhtarımız Mustafa Bey, Âşık Veysel’in oğlu ve kızı Zekine hanım başta olmak üzere kadınlı erkekli köy sakinleri bizleri karşıladı. Köy muhtarımızdan, köy hakkında ve muhtarlık döneminde yapılan çalışmalar hakkında bilgiler aldık. Daha sonrasında köye yakın mesafede olan köy mezarlığında Âşık Veysel’in mezarını ziyaret edip duamızı ettik. 25 Ekim 1894 doğumlu ve 21 Mart 1973 yılında hakka yürüyen büyük ozanımızın yaşadığı toprakları görmek bizim için çok anlamlı ve heyecanlıydı. O güzel yüreğinden geçenleri bırakırken bize “dostlar beni hatırlasın” temennisindeydi. Onu hep hatırlayacağız. Allah rahmetini esirgemesin o güzel insana.

Daha sonra Âşık Veysel’in restore edilen evini ve evden de geçişi sağlanan müzeyi gezdik. Yakın bir zamanda yapıldığı anlaşılan müze, gerek iç düzenlemesi gerekse binanın estetik görüntüsü köye ayrı bir güzellik katmış. Köyün çevresinde meşelik alanlar var. Aralarda kalan boşluklara da muhtarın gayretleriyle ağaç dikimleri yapılmış. Âşık Veysel’in mezarının belki de ilk haliydi gördüğümüz. Şatafattan uzak, sade bir mezar görüntüsü vardı. Mezarlık çevresinde çevre düzenlemesi ve yolunun genişletilmesi dışında çok fazla bir eksiklik yoktu.  Köyün içerisindeki yol ve kaldırımların kesme taşlarla döşenmiş olması dikkatimizi çekti. Keşke birçok köyün içi bu şekilde düzenlense dedirtti bize. Muhtarımız, Âşık Veysel’in annesinin tarlada Veysel’i doğurduğunu, doğduğu tarlayı, Âşık Veysel’in şiirlerinde geçen dağları ve mekânları bizlere gösterdi. Âşık Veysel müzesinde ve evinde ozanımızın kullandığı birtakım kişisel eşyalarını görme fırsatımız oldu. Güzel bir detay da; Âşık Veysel hakkında yazılan arşivlenmiş kitaplar, dergiler, gazete yazıları gibi birçok kıymetli eserin bulundurulmasıydı.

Kültür Müdürümüz Kadir Pürlü Bey ve köy muhtarımız Mustafa Bey’in samimi açılış konuşmalarıyla birlikte program başladı. ABD'den, Âşık Veysel Türkülerini okuyan  sanatçı Nyofu Tyson ve Azerbaycanlı piyanist ve bestekâr Kemale Aleskerli ve Sanatçı Lale Hüseyinova programda hazır bulundu. Sivas Şairler ve Yazarlar Derneği Başkanı Bekir Alim ve dernek üye şairleri, Sivas Fasıl Heyeti ve Halkoyunları Derneği Başkanı Ahmet Ayık ve dernek üyesi aşıklar, Sivas Aşıklar Kültür Derneği Başkanı Aşık Kaptani ve dernek üyesi aşıklar, Aşık Ruhsati derneğinden ve isimlerini sayamayacağım bir çok müzisyen dost etkinliğe destek verdiler ve katılım gösterdiler. Âşık Veysel müzesi içerisinde bulunan salonda, katılımcı şair ve müzisyen dostlar tarafından Âşık Veysel türküleri, şiirleri okundu. Köy halkıyla iç içe oturulması samimi bir kaynaşmayı da beraberinde getirdi ve herkesin huzurlu ve mutlu olduğuna inandığım bir iki saat geçirildi o güzel insanın topraklarında.  Anılar anlatıldı, dilek ve temenniler dile geldi. Sivrialan’lı olup İstanbul’da ikamet eden Ozan Ali Sultan Bey, Âşık Veysel’le yaşadığı bir anıyı bizimle paylaştı. Herkes gibi benimde çok hoşuma gittiği için burada paylaşmak istiyorum.

Ozanımız yıllar önce bir kızı kaçırır ve Âşık Veysel’e gelip “ben bir kız kaçırdım dayı” der. Âşık Veysel de “getir bir kızı göreyim” diyerek istekte bulunur. Ozanımız gelir ve kaçırdığı kıza “dayım Veysel seni görmek ister” der. Kız da “dayın Veysel beni nasıl görecek ki” der.  Ozanımız kızı dayısı Veysel’in yanına götürür konuşurlar. Âşık Veysel kıza dönerek “bula bula bu kızılbaşımı buldun” diyerek nüktedan, yaren, hoş bir yaklaşımda bulunur gençlere. Yaşanmış olan bu hoş anının bizlerle paylaşılması, bizim için de güzel bir anı oldu. Köy muhtarımız ve ozanımızın kızı ve oğlu başta olmak üzere bütün köy sakinlerinin misafirperver yaklaşımları, pasta ve içecek ikramıyla ağzımızı tatlandırdılar. Eşim Şair Vildan Poyraz Coşkun ve oğlum Poyrazhan’la birlikte köy havasını kısa bir süre de olsa teneffüs etme fırsatını yakalamış olduk. Köy halkının misafirperverliklerinin ve güzel uğurlamalarının ardından dönüş için otobüsteki yerimizi aldık. Şarkışla’da küçük bir göle nazır lokantada hep beraber akşam yemeğini yedik. Akşam saatlerinde, baharın tabiat güzelliği ve beraberindeki yağmurun eşliğinde Sivas’a yol aldık.

Sivas'ımızda birlik ve beraberlik içerisinde gerçekleşen bu güzel etkinlikte şairlerimiz, âşıklarımız, ozanlarımız, müzik ve kültür adamlarıyla bir arada olmaktan dolayı büyük mutluluk duydum. Herkese tekrar teşekkür ediyorum.

Aşık Veysel’in güzel bir şiiriyle yazımı sonlandırmak istiyorum. 
selam ve saygılarımı sunarım.

beni hor görme kardeşim 
sen altınsın ben tunç muyum 
aynı vardan var olmuşuz 
sen gümüşsün ben saç mıyım 

ne var ise sende bende 
aynı varlık her bedende 
yarın mezara girende 
sen toksun da ben aç mıyım 

kimi molla kimi derviş 
Allah bize neler vermiş 
kimi arı çiçek dermiş 
sen balsın da ben cec miyim 

topraktandır cümle beden 
nefsini öldür ölmeden 
böyle emretmiş yaradan 
sen kalemsin ben uç muyum 

tabiata Veysel aşık 
topraktan olduk kardaşık 
aynı yolcuyuz yoldaşık 
sen yolcusun ben bac mıyım 


İlkay Coşkun
27.05.2015
Sivas İrade Gazetesi / Yazı No: 48
İrade Gazetesi - Sivrialan İzlenimleri - İlkay Coşkun